Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Η Ελπίδα η γάτα μας... Κρατούμενο 6

Της Ελπίδας μου, της γάτας μου! Κοντά μου πάλι, μα πού να προλάβω να τα πω;
***

6:50 Ξημέρωμα Σαββάτου!

Άσε, Ελπίδα μου, πουθενά δε χωράμε εμείς και η ιστορία μας!

Ζήλεψα την αγκαλιά σας, απόψε....!
Μόνο αυτό το "κράτημα", για τώρα!
Φρόντισε να σου φτάσει!
Μαζί θα "σκληραγωγηθούμε" σ' αυτή τη ζωή! Μαζί!
Ποιός, Άλλωστε σε έφερε στον δρόμο μου; ΠΟΙΟΣ;





1 σχόλιο:

Το "κάτι" που μένει...