Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ψήφισμα συμπαράσταση στον αγώνα των Σύρων προσφύγων απεργών πείνας

3η Πανελλαδική Συνάντηση ΚΙΦΑ:Ψήφισμα συμπαράσταση στον αγώνα των Σύρων προσφύγων απεργών πείνας

ΨΗΦΙΣΜΑ
Αθήνα,30.11.2014
Τα 26 Κοινωνικά Ιατρεία – Φαρμακεία Αλληλεγγύης που συμμετέχουμε στην 3η Πανελλαδική μας Συνάντηση στο Γ.Ν.ΕΛΠΙΣ, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των Σύρων προσφύγων απεργών πείνας στην πλατεία Συντάγματος και ζητάμε άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους, δηλαδή:
  • Άμεση έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων για να συνεχίσουν το ταξίδι τους με ασφάλεια και αξιοπρέπεια
  • Κάλυψη μέχρι τότε των αναγκών τους για στέγη, τροφή, ιατρική φροντίδα και κοινωνική υποστήριξη.
Οι Σύροι πρόσφυγες έχοντας βιώσει τη φρίκη του πολέμου, πέρασαν μήνες στον δρόμο και διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή. Δεν είναι δυνατό να αντιμετωπίζονται ως περιττοί και αόρατοι τόσο από την ελληνική κυβέρνηση όσο και από τις Ευρωπαικές χώρες, που καλούνται να αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης τους για τα δεινά του Συριακού λαού.
Ως υγειονομικές δομές αλληλεγγύης στεκόμαστε δίπλα τους σε όποια ιατρική και φαρμακευτική βοήθεια χρειαστούν και καταγγέλουμε τις Διοικήσεις των νοσοκομείων που ζήτησαν νοσήλια για την περίθαλψη Σύρων απεργών πείνας.

3η Πανελλαδική Συνάντηση
Κοινωνικών Ιατρείων - Φαρμακείων Αλληλεγγύης

Νίκος Ρωμανός τολμά να «πέφτει χωρίς δισταγμό»


Νίκος Ρωμανός. Ο φίλος του Αλέξη Γρηγορόπουλου που βρισκόταν μαζί του όταν δολοφονήθηκε εν ψυχρώ. Το παιδί που φήμες λένε ότι ανήκει στους «Πυρήνες της Φωτιάς» ενώ ο ίδιος το αρνείται. Ο γιος της Παυλίνας Νάσιουτζικ. Το παιδί που αναλαμβάνει την πολιτική και ποινική ευθύνη για εμπρησμούς και επιθέσεις και απαρνείται άλλες ευθύνες. Ο απεργός πείνας εδώ και 19 μέρες επειδή παράνομα οι φυλακές Κορυδαλλού του απαγορεύουν να παρακολουθήσει το Τ.Ε.Ι. εισαγωγής του.
Το παιδί που αργοπεθαίνει απαντώντας με ποίηση στα πιο κρύα συμφέροντα αυτού που λέμε στεγνά «Δημοκρατία». Ή αλλιώς, το παιδί που βγήκε να χαιρετήσει αγωνιστικά με ένα τσιγάρο στο στόμα, όσους ήταν εκεί και φώναζαν για τη δικαίωσή του.
Αμέσως μετά το έκτακτο κάλεσμα για συγκέντρωση στο Νοσοκομείο Γεννηματά, έτρεξα άμεσα. Στο ταξί με ρωτούσε ο οδηγός αν πήγαινα στα επείγοντα. «Ποια επείγοντα;» του λέω. Ο Νίκος Ρωμανός, ο απεργός πείνας, είναι σε άσχημη κατάσταση. «Κάτι άκουσα στο ραδιόφωνο», μου απαντά.
Φτάνοντας, ήμασταν 10-20 άτομα. Με την ώρα γίναμε 200. Οι Δελτάδες πολλοί. Είχαν χώσει ακόμα και μία κλούβα μέσα στο νοσοκομείο. Μετά τα ηχηρά συνθήματα, ο Ν. Ρωμανός βγήκε στο μπαλκόνι να μας χαιρετήσει. Προς το τέλος της συγκέντρωσης, κατέβηκε ο πατέρας του να μας ενημερώσει. «Μέχρι τη Δευτέρα το πολύ» αν αντέξει. Πάγωσα. Παγώσαμε όλοι. Μερικές κυρίες από δίπλα, άρχισαν να ψελλίζουν ότι θα έρθει ο νέος Δεκέμβρης. Θα ακολουθήσουν όσα ακολούθησαν τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου…
Ένα πράγμα ήρθε αστραπιαία στο μυαλό μου. Ο Ν. Ρωμανός είναι δυο χρόνια μεγαλύτερός μου. Όπως ακριβώς ήταν και ο Αλέξης Γρηγορόπουλος. Την ώρα που τα περισσότερα 20χρονα αμφιταλαντευόμαστε ανάμεσα σε σπουδές, έρωτα και κάποια αντίσταση ενδεχομένως -σχεδόν πάντα έχοντας καλύψει τον κώλο μας κάτω από την προστασία μίας ταμπέλας- ο Ν. Ρωμανός έχει τη δύναμη να βάζει φωτιά και να υπερασπίζεται μέχρι θανάτου τα πιστεύω του.
Θα μπορούσα να πεθάνω στα 22 μου; Δε θα το ‘θελα σίγουρα. Δε θα το άντεχα στη σκέψη. Γιατί έτσι είναι ο άνθρωπος. Αν δεν έχει τελειοποιήσει βλέπεις έναν κύκλο ζωής δε μπορεί να πεθάνει. Και έτσι είναι και ο θάνατός του. Αν δε συντροφεύει μια καλοζωισμένη ζωή φαντάζει άδικος, λίγος, περιττός. Εκτός αν «γίνεται η σταγόνα που κάνει το ποτήρι να ξεχειλίσει» όπως έλεγαν και το ’08, τότε γίνεται θάνατος ηρωικός και τον τραβάνε οι μεν συλλογικότητες από τη μία και τα άλλα κόμματα από την άλλη, μέχρι να σκίσουν την ουσία του.
«Μακάρι να γίνει ένα τεράστιο κίνημα αν πεθάνει», άκουσα από δήθεν αριστερό άτομο προχθές. Η καπήλευση η ίδια ποτισμένη στο μυαλό κάποιων φοιτητών που περιμένουν το Μεσσία, όχι μόνο να τους δείξει το δρόμο, αλλά να το κάνει και με το αίμα του, επειδή οι ίδιοι στερούνται φαντασίας και δύναμης.
Ο θάνατος στα 20 φαντάζει φόβος, φαντάζει αταίριαστος της μετα-εφηβείας και της προ-ενηλικίωσης. Κι’ όμως, μπορεί να κρύβει μία από τις μεγαλύτερες και πιο ατόφιες δυνάμεις της νεότητας. Τη δύναμη εκείνη του να μη συμβιβάζεσαι. Του να ζητάς το πιο απλό και να το απαιτείς επειδή το δικαιούσαι μέχρι τέλους. Και ναι. Ο Νίκος Ρωμανός έχει πλούσιους γονείς. Ίσως να μην του έλειψε τίποτα, ίσως να του έλειψαν τα πάντα. Ίσως να φταίει που ήταν αυτόπτης μάρτυρας στο φόνο του Γρηγορόπουλου. Ίσως όμως ουσιαστικά και να μη φταίει τίποτα. Ίσως να υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να στηρίζουν ηχηρές ή απλά αυτονόητες νομικά επιλογές με ό,τι αυτό πραγματικά συνεπάγεται.
Αν κάτι μου κάνει την πιο μεγάλη εντύπωση δεν είναι τόσο ότι αυτή τη στιγμή, οι μισοί κλαιγόμαστε με λίγα δακρυγόνα, ενώ ο συγκεκριμένος κάνει απεργία πείνας, αλλά ότι τη στιγμή που σχεδόν όλοι ψάχνουμε «υπολογίζοντας τις πιθανότητες» και θέλουμε να νιώθουμε σίγουροι «πως έχουμε έτοιμες τις απαντήσεις», ο Νίκος Ρωμανός τολμά να «πέφτει χωρίς δισταγμό»…

Κοζανιώτες, να πάτε! Θα χαρεί, ο Νικόλας!


Δημοσιεύτηκε στις 28 Νοε 2014
Για την παρουσίαση του καινούριου δίσκου του
ΝΙΚΟΛΑ ΑΣΙΜΟΥ "Αρνήθηκα Πολλά"
στην AGORA στη Στοά Τσιμηνάκη στην ΚΟΖΑΝΗ 7/12 14, ώρα 4μ.μ. Κυριακή

Για την παρουσίαση του καινούριου δίσκου του ΝΙΚΟΛΑ ΑΣΙΜΟΥ "Αρνήθηκα Πολλά" στην AGORA στη Στοά Τσιμηνάκη στην ΚΟΖΑΝΗ
youtube.com
Μου αρέσει!Μου αρέσει! · ·


*

Ένα απο τα έξι ανέκδοτα τραγούδια του πολύτιμου τραγουδοποιού. Βρέθηκε σε μια κασέτα, μαζί με άλλα 5 τραγούδια, στο σπίτι όπου κρεμάστηκε στην Καλλιδρομίου 55, με τίτλο «Δοκιμές στην κιθάρα».

Αρνήθηκα πολλά για το χατίρι σου
Πάρα πολλά
Δεν ξαναπίνω πια απ' το ποτήρι σου
Ούτε γουλιά

Έλεος δε ζητώ ποτέ, παλιόκοσμε
Δε μοιάζουμε κι αν θέλεις ξαναχώσε με
Στις φυλακές
Που είναι για τους ασώματους
Βαρέθηκα να βλέπω τέτοιους κόμματους

Μου το 'χες τάξει, το θυμάμαι
Πως θε να γίνουν αλλαγές
Μα ως πότε αυτοί που αγαπάνε
Θα σου γιατρεύουν τις πλήγες.

Πώς να μην το κρατήσω;

Της Κατερίνας που για μένα θα είναι πάντοτε το δικό μου Κυκλάμινο του Βουνού

"Μ’ όλο που το ξέρεις πως έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ, ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει." (Γιάννης Ρίτσος)
stapakaiti.blogspot.com|Από Κατερίνα δε. στα. πα.

"Χρόνια Πολλά", Ανδρέα, Ανδρομάχη!


Δημοσιεύτηκε στις 9 Οκτ 2012
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία (Πολιτεία Α') ~ 1961
Εκπομπή: "Στην Υγειά μας" ~ Οκτώβριος 2005
Στο πιάνο, ο μαέστρος Γιάννης Σπανός.
----------------------------------------
­----------------------------------------­­--------------------------------
Οι μουσικοί της Λαϊκής Ορχήστρας "Μίκης Θεοδωράκης" που έπαιξαν στην εκπομπή:
Γιώργος Παυλάκος: Πιάνο
Μανώλης Γεωργοστάθης: Μπουζούκι
Άρης Κούκος: Μπουζούκι
Λευτέρης Γρίβας: Ακκορντεόν
Μαριλίζα Παπαδούρη: Βιολοντσέλο
Τεό Λαζάρου: Μπάσο
Ξενοφών Συμβουλίδης: Όμποε και κορ-ανγκλέ
Νίκος Κασσαβέτης: Ντραμς
Θέμης Συμβουλόπουλος: Κρουστά
Δημήτρης Παπαγγελίδης: Κλασική κιθάρα
Γιώργος Σκαβάρας: Ακουστική κιθάρα
----------------------------------------­----------------------------------------­­--------------------------------
Είχε την τέντα ξομπλιαστή
η βάρκα του καμπούρη Αντρέα.
Γυρμένος πλάι στην κουπαστή
ονείρατα έβλεπεν ωραία.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
τ' Αντιγονάκι κι η Ζηνοβία.
Ω, τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Τα μεσημέρια τα ζεστά
τη βάρκα παίρνανε τ' Αντρέα
για να τις πάει στ' ανοιχτά
όλες μαζί, τρελή παρέα.

Ήρθ' ο χειμώνας ο κακός
και σκόρπισε η τρελή παρέα
Και σένα βήχας μυστικός
σ' έριξε χάμω, μπάρμπα-Αντρέα.
Χρόνια πολλά για τους Αντρίκους που Εορτάζουν
Η μπαλάντα του Αντρίκου
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης...
Δείτε περισσότερα

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Στίχοι: Κώστας Βάρναλης Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης Δίσκος: Πολιτεία (Πολιτεία Α') ~ 1961 Εκπομπή: "Στην Υγειά μας" ~ Οκτώ...
youtube.com
Μου αρέσει!Μου αρέσει! · · ·

Που πάει να πει, σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή


Σου είπαν ψέματα πολλά- Το σφαγείο
Τα τραγούδια του Ανδρέα
Στίχοι: Μ.Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Μ. Θεοδωράκης
... Δείτε περισσότερα

Αποσπάσματα από τη συλλογή 3ων DVD "Από το Ζορμπά στη Ρωμιοσύνη" Από τον μεγάλο Έλληνα δημιουργό Μίκη Θεοδωράκη.
youtube.com
Μου αρέσει!Μου αρέσει! · ·

Μάλιστα, κύριε!

Μάλιστα, κύριε!


Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Όκευ!

"Εκ Ζαγοράς ορμώμενη"!
Υγ. Σαββατόβραδου...
(Α! Τι καλά! Από δω, το διόρθωσε! Δηλαδή, πηγαίνοντας στην σειρά, ώς ανάρτηση! Επιτέλους, ησύχασα!)