Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Υγεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2014

Το γνωρίζατε; Γιατί τα Χριστούγεννα είναι η πιο επικίνδυνη μέρα του χρόνου;

Το γνωρίζατε; Γιατί τα Χριστούγεννα είναι η πιο επικίνδυνη μέρα του χρόνου;

Το γνωρίζατε; Γιατί τα Χριστούγεννα είναι η πιο επικίνδυνη μέρα του χρόνου;

Δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι τα Χριστούγεννα είναι μια μέρα γεμάτη χαρά και τρυφερές οικογενειακές στιγμές.
Τα στατιστικά δείχνουν όμως ότι είναι επίσης η μέρα που είναι πιο πιθανό να... πεθάνετε!
Σύμφωνα με τον τεράστιο όγκο διαθέσιμων δεδομένων, την 25η μέρα του Δεκέμβρη πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι απ' ότι οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου, στις ΗΠΑ τουλάχιστον.
Το φαινόμενο παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του '70, όταν οι ερευνητές αποφάσισαν να εξετάσουν τις τάσεις θνησιμότητας που επικρατούν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Δε φαίνεται να υπάρχει μία μεμονωμένη αιτία που να εξηγεί το φαινόμενο, καθώς είναι μάλλον αποτέλεσμα του επικίνδυνου συνδυασμού πολλών παραγόντων –από την προχωρημένη ηλικία και τα φυσικά αίτια έως την υποστελέχωση των νοσοκομείων και την απροθυμία να χαλάσουμε το εορταστικό κλίμα ζητώντας από κάποιον να μας πάει στο νοσοκομείο. Άλλοι πιθανοί παράγοντες κινδύνου είναι οι χαμηλές θερμοκρασίες και το στρες των εορτών.
Από κλινικής πλευράς, σημειώνεται επίσης ότι τα περιστατικά που πυροδοτούνται από τις πέντε συνηθέστερες αιτίες θανάτου (καρδιοπάθεια, αναπνευστικές παθήσεις, διαταραχές του ενδοκρινικού ή μεταβολικές διαταραχές, διαταραχές του πεπτικού και καρκίνος) είναι κατά πολύ περισσότερα λίγες ημέρες πριν τα Χριστούγεννα έως και την Πρωτοχρονιά σε σύγκριση με το υπόλοιπο έτος.
πηγή

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014

Όταν κοιτάς από ψηλά

Δικαίωμα!


Όταν κοιτάς από ψηλά
Ορέστης Αναστασιάδης και χαμόγελο!...

....πακέτο, μετά το βιντεάκι της Ζαγοράς, όλα κι όλα!

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014

Τι ήταν η επέμβαση της λοβοτομής

Τι ήταν η επέμβαση της λοβοτομής


Η λοβοτομή είναι η χειρουργική επέμβαση που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για την αντιμετώπιση ψυχικών παθήσεων και διανοητικών διαταραχών.
Ο γιατρός κατέστρεφε κάποια τμήματα του εγκεφάλου τα οποία βρίσκονταν στο μετωπιαίο λοβό, με σκοπό την απενεργοποίηση σημαντικών εγκεφαλικών λειτουργιών.
Για να το πετύχουν αυτό, οι χειρουργοί άνοιγαν τρύπες στο κρανίο του ασθενούς, μέσω των οποίων, με ειδικά εργαλεία, έφταναν στα μέρη του εγκεφάλου που ήθελαν. Οι κύριες είσοδοι ήταν από το αυτί, το βολβό του ματιού ή και απευθείας από το πάνω μέρος του κρανίου.
Η πρώτη φορά που δοκιμάστηκε αυτός ο τρόπος θεραπείας σε άνθρωπο ήταν το 1892 στην Ελβετία. Ο δρ Gottlieb Burckhardt, δοκίμασε μια παρόμοια τεχνική που ονόμαζε «λευκοτομή» σε δύο ασθενείς του, όμως το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνουν και οι δύο και η ιδέα να εγκαταλειφθεί.
Τη δεκαετία του 1930, η «λευκοτομή» βρήκε οπαδούς στα πρόσωπα δύο Πορτογάλων γιατρών, του Antonio Moniz και του Almeida Lima. Η τεχνική που χρησιμοποίησαν ήταν κάπως διαφορετική, καθώς ναι μεν άνοιγαν τρύπες στο κρανίο αλλά αντί για εργαλεία, διοχέτευαν οινόπνευμα για να καταστρέψουν τα τμήματα του εγκεφάλου που ήθελαν. Μάλιστα το 1949 στον Moniz απονεμήθηκε το Νόμπελ ιατρικής για την «προσφορά» του στην ανθρωπότητα.
Το 1950 ο Αμερικανός Walter Freeman τελειοποίησε την τεχνική, ονομάζοντάς την «λοβοτομή». Ο Freeman ονομάστηκε «μάγος γιατρός». Κυκλοφορούσε με ένα αυτοκίνητο κάνοντας λοβοτομή παρουσία κοινού. Έκανε την επέμβαση ακόμη και σε ένα 12χρονο αγόρι διότι η μητέρα του παραπονιόταν πως ήταν άτακτο, προκαλώντας του ανεπανόρθωτη ζημιά. Του αφαιρέθηκε η ιατρική άδεια αφού είχε αφήσει δεκάδες ανθρώπους «φυτά».
Με τη λοβοτομή υποχωρούσαν ή και εξαφανίζονταν σοβαρές νευρολογικές παθήσεις, όπως η σχιζοφρένεια, οι βλάβες ωστόσο που προξενούσε ήταν απείρως μεγαλύτερες.
Μετά την επέμβαση οι ασθενείς έχαναν κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Δεν μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τον εαυτό τους και δεν είχαν καθόλου αισθήματα. Έχουν καταγραφεί χιλιάδες περιπτώσεις ασθενών που έμειναν «φυτά», καθώς επίσης και θάνατοι λόγω της λοβοτομής.
Από το 1970 η θεραπεία αυτή απαγορεύτηκε στον ανεπτυγμένο κόσμο, πρόλαβε όμως να δοκιμαστεί σε χιλιάδες ανθρώπους με ολέθρια αποτελέσματα. Η πιο γνωστή περίπτωση ασθενούς που υποβλήθηκε στην εν λόγω θεραπεία είναι αυτή της Ρόζμαρι Κένεντι Rosemary Kennedy αδελφής του μετέπειτα δολοφονηθέντος προέδρου των ΗΠΑ.
Η Κένεντι οδηγήθηκε για λοβοτομή από τον πατέρα της λόγω του μειωμένου ενδιαφέροντος που είχε για τους άνδρες! Έζησε όλη της τη ζωή σε ψυχιατρείο του Ουισκόνσιν. Η αδελφή της πρωτοστάτησε προς τιμήν της για την ίδρυση των Special Olympics.
πηγή

Ο Τάκης, ή όταν οι άνθρωποι βάζουν φωτιά στα όνειρα

Ο Τάκης, ή όταν οι άνθρωποι βάζουν φωτιά στα όνειρα

Μια αληθινή ιστορία για "αληθινούς" και ιδιαίτερους ανθρώπους.

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013
Ο Τάκης...
Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού έγινε κάτι μαγικό....γνώρισα τον Τάκη! Ο Τάκης ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, κάποια χρόνια μεγαλύτερος μου. Ήταν η μασκότ της περιοχής με την κακή, κάκιστη έννοια....

Τα παιδιά τον κορόιδευαν...Οι μεγάλοι τον κορόιδευαν, όλοι τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν κι έκαναν πλάκα με τον Τάκη.
Με τον τρόπο που μιλούσε ή προσπαθούσε να μιλήσει, με τις άναρθρες κραυγές του, με τις άτσαλες κινήσεις και τους μανιερισμούς του, με το γέλιο του και το ορθάνοιχτο στόμα του. Κι εκείνος γελούσε ακόμη περισσότερο προκαλώντας ακόμη περισσότερο τις κοροϊδίες και τα πειράγματα.

Ήταν η πρώτη ημέρα στην Έκτη τάξη και θυμάμαι την μαμά του Τάκη, να τον κρατά από το χέρι ολόκληρο άντρα και να μιλά με το δάσκαλο. Έκλαιγε, έκλαιγε γοερά και θυμάμαι μια φράση που άκουσα στα κλεφτά "Θα γονατίσω εδώ μπροστά σας, να σας φιλήσω τα πόδια. Σας ικετεύω, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ"....Δεν το ήξερα τότε, μα έβλεπα μια Ικέτιδα...

Αμέσως μετά ο Τάκης μπήκε στην τάξη με το δάσκαλο κι έγινε χαμός. Γέλια, φωνές, λες κι ήρθε το τσίρκο...Ο δάσκαλος δεν μας μάλωσε, δεν είπε τίποτε...έβαλε τον Τάκη να καθίσει στο πρώτο θρανίο και μας ανακοίνωσε πως κάθε λίγες ημέρες ένα νέο παιδί από όλους εμάς θα καθόταν δίπλα στον Τάκη και θα είχε την ευθύνη του, έτσι ώστε ο Τάκης να μην χάνει τα μαθήματα, να βρίσκει τα μολύβια και να μαζεύει τα πράγματα του, να έχει βοήθεια στο διάβασμα....

Φρίξαμε! Θα καθόμασταν μαζί με τον Τάκη; Μα ο Τάκης έχει σάλια. "Θα του μάθετε να τα σκουπίζει." Μα ο Τάκης μας πειράζει, μας χτυπάει, μας ενοχλεί. "Θα σταματήσετε να τον πειράζετε, να τον χτυπάτε, να τον ενοχλείτε." Μα ο Τάκης δεν ξέρει να διαβάζει καν..."Θα τον βοηθήσετε εσείς, να μάθει να διαβάζει..." 

Κι έτσι εκείνη η τάξη στην Έκτη Δημοτικού εκείνη την αξέχαστη χρονιά...ανέλαβε τον Τάκη. Κάθισα κι εγώ μαζί του σαν ήρθε η σειρά μου και τον θυμάμαι τόσο χαρούμενο και γελαστό, τόσο γενναιόδωρο για τη βοήθεια, τόσο αγωνιστή και τόσο ευτυχισμένο...για πρώτη φορά!

Θυμάμαι να προσπαθώ να τον κάνω να πει το όνομα μου κι όταν τα κατάφερε τι απίθανο ήταν εκείνο το χειροκρότημα και το άναρθρο δυνατό του γέλιο με το λαμπερό πρόσωπο θα μου μείνει αξέχαστο! Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης είχε μάθει να διαβάζει, μάζευε τα πράγματα του και πάντα ερχόταν προετοιμασμένος για την επόμενη ημέρα και το πιο σημαντικό είχε φίλους. Έπαιζε μαζί με τα αγόρια ποδόσφαιρο και με τα κορίτσια κυνηγητό κι αν και ήταν άτσαλος και αργός πάντα ήταν μαζί μας στα ομαδικά παιχνίδια.

Έκανε για πρώτη φορά παρέλαση, περήφανος κι όλοι τον χειροκροτούσαν παρόλο που έχανε το βήμα του, επιτέλους αποδεκτός μπροστά σε όλους εκείνους που τον είχαν σαν παιχνίδι. Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης ήταν ο προστατευόμενος μας, κανείς δεν τον πείραζε, κανείς δεν τον ενοχλούσε, δεν ανεχόμασταν λέξη για εκείνον...Ο Τάκης είχε γίνει από ιδιαίτερος ξεχωριστός...Σπάνιος κι ήταν δικός μας και νιώθαμε κι εμείς ξεχωριστοί μαζί του.

Την τελευταία ημέρα στο σχολείο, θυμάμαι την μαμά του Τάκη. Κρατούσε στα χέρια της τα χέρια του δασκάλου, είχε το πρόσωπο της κολλημένο σε εκείνα τα ντροπαλά του χέρια, τα φιλούσε κι έκλαιγε κι έκλαιγε με λυγμούς, ψιθυρίζοντας "ευχαριστώ, ευχαριστώ...".
Ήταν η τελευταία του χρονιά στο σχολείο...η Έκτη Δημοτικού. Δεν πήγε ποτέ στο γυμνάσιο ο Τάκης...

Η μαμά μου ακόμη τον θυμάται και κλαίει κι ακόμη θυμόμαστε εκείνον το δάσκαλο, τον καταπληκτικό εκείνο άνθρωπο που μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσε να κάνει ένας δάσκαλος...Μας έκανε υπεύθυνους ανθρώπους. Μας έκανε ανθρώπους!!! Εκείνον τον απίθανο μπουρλοτιέρη που έβαλε φωτιά στα όνειρα μας...Δραγανίδης ήταν το όνομα του. Δεν έχω γράψει ποτέ μου ονόματα μα θα κάνω μιαν εξαίρεση για αυτόν τον ξεχωριστό παιδαγωγό.

Ο κύριος Δραγανίδης...νέος, ξανθός, μουσάτος, ψηλός, αδύνατος κι όμορφος, σαν το Χριστό τον ίδιο. Όπου κι αν είσαι δάσκαλε, καλή σου ώρα και σε ευχαριστώ! Πριν λίγα χρόνια γεννήθηκαν τα παιδιά μας κι ήμασταν ευτυχισμένοι πολύ....μα για ένα αγαπημένο μας ζευγάρι η ευτυχία είχε πίκρα και πόνο όταν διαπιστώθηκε πως ο πανέμορφος γιος τους μεγαλώνοντας ανέπτυσσε κάποιες ιδιαιτερότητες στην νοητική και κινητική του ανάπτυξη...

Ο δρόμος είναι ατελείωτος για το γονιό...μα όλα τα μπορεί για το παιδί του. Μαθαίνει πως ο δρόμος έχει αγώνα και προχωρά προσπερνώντας εμπόδια...ιδιαίτερα στη χώρα μας κι εκεί που όλα μπαίνουν σε ένα ρυθμό και ο γονιός χαλαρώνει λίγο, έρχεται η ώρα το παιδί να μπει στην Δημόσια Εκπαίδευση...και ο γονιός να γίνει, η μαμά του Τάκη! 

Έτσι με φρίκη διαπιστώσαμε εν έτη 2.00και πολύ κάτι...γονείς να μαζεύουν υπογραφές για να φύγει από τα νήπια το ιδιαίτερο παιδί που ρίχνει το επίπεδο Χάρβαρντ των παιδιών τους...Ένα παιδί γελαστό κι ήσυχο, χωρίς ίχνος επιθετικότητας, που το μόνο του έγκλημα ήταν πως ήταν αργό και καθυστερούσε το ρυθμό στην τάξη. Και ξαφνιαστήκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί αυτοί οι γονείς που έβαλαν τις υπογραφές τους...δεν μας ήταν άγνωστοι.

Ζήσαμε τους φίλους μας να αντιστέκονται, να παλεύουν με ένα θηρίο...Το σύστημα και το σύστημα να νικά...ξανά και ξανά!
Ζήσαμε δασκάλους μικρούς, μικρότερους των περιστάσεων, να μην θέλουν να παλέψουν για ένα παιδί που έχει ανάγκη, πολλή μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα νήπια του επιπέδου Χάρβαρντ, που ήξεραν κιόλας να κόβουν, να κολλούν και να λένε βου - α, βα! πολύ πιο γρήγορα από εκείνον...τον μικρό ξεχωριστό γιο των φίλων μας...

Και τα κατάφεραν! Τον έδιωξαν...
Κι οι γονείς συντετριμμένοι σαν τη μαμά του Τάκη έψαχναν να βρουν κάποιον...κάποιον γενναίο, κάποιον με όραμα...κάποιον άνθρωπο...Και βρήκαν. Βρήκαν πολλούς!Γιατί υπάρχουν...Θυμάμαι τη φίλη μου, τη μαμά, με πόση αξιοπρέπεια να στέκεται μπρος μου με τα μάτια θολά λέγοντας μου " Κάθε αρχή της χρονιάς ο ίδιος αγώνας...Κάθε αρχή της χρονιάς τρέμω..."

Τρέμει γιατί στην χώρα αυτή δεν υπάρχει σχέδιο ή πρόγραμμα για τους ιδιαίτερους ανθρώπους. Ελπίζεις να πέσεις σε καλό δάσκαλο, σε καλό διευθυντή, σε καλό άνθρωπο... Το αγόρι μας τα κατάφερε κι έμαθε να γράφει και να διαβάζει και να μιλάει και να λύνει μαθηματικές ασκήσεις, γιατί έχει για μαμά, "την μαμά του Τάκη"...και για δασκάλους ανθρώπους μα Α κεφαλαίο....

Όμως... όλα αυτά τα έγραψα για άλλο λόγο...γιατί έρχεται η ώρα του θερισμού και μπορεί να γεννήσεις ένα φυσιολογικό υγιέστατο πανέμορφο στα μάτια σου παιδί μα να είσαι προσεκτικός και ταπεινός...γιατί η ζωή έχει γυρίσματα πολλά. Τα παιδιά βρίσκουν τον τρόπο να περιθωριοποιήσουν, να κοροϊδέψουν, να ταπεινώσουν...και σήμερα μπορεί να είναι διαφορετικός ο Τάκης, μα αύριο ποιος ξέρει ίσως να είναι διαφορετικό το δικό μας παιδί...

Για πολλούς και ασήμαντους λόγους...Δεν χρειάζεται να είναι κάτι σοβαρό, μην νομίζουμε πως μόνο τα σοβαρά μας κάνουν ιδιαίτερους...

Στα μάτια των παιδιών, το δικό μας παιδί, μπορεί να είναι διαφορετικό ή ιδιαίτερο γιατί έχει μακριά μαλλιά, γιατί μιλά πολύ αργά ή πολύ γρήγορα, γιατί τσεβδίζει, γιατί κλαίει πολύ ή γιατί είναι φωνακλάδικο, γιατί είναι φαφούτικο, γιατί είναι γκρινιάρικο, γιατί παριστάνει το μάγκα, γιατί είναι κοντύτερο ή ψηλότερο από τα παιδιά της ηλικίας του, γιατί είναι παχουλό, ή πολύ αδύνατο, γιατί δεν μπορεί να τρέξει γρήγορα, γιατί δεν μπορεί να βάλει καλάθι στο μπάσκετ, γιατί το θεωρούν άσχημο, γιατί δεν μπορεί να διαβάσει το ίδιο καλά ή γρήγορα με τα υπόλοιπα παιδιά, γιατί δυσκολεύεται στα μαθήματα, γιατί είναι πιο σκούρο το δέρμα του ή πιο ανοιχτό...ποιος ξέρει;

Τα παιδιά βρίσκουν λόγους για να γίνουν σκληρά με τη διαφορετικότητα και τότε...θα έρθει η σειρά μας να νιώσουμε το περιθώριο μέσω του παιδιού μας....Θα νιώσουμε τον πόνο και την απόγνωση και τότε θα γίνουμε "η μαμά του Τάκη"! κι ίσως αυτό να είναι παροδικό μιας και το παιδί μας μπορεί να αλλάξει, να ψηλώσει, να αδυνατίσει, να κόψει τα μαλλιά του και να μην είναι πια διαφορετικό...όμως ο Τάκης θα είναι για πάντα Τάκης κι η μαμά του θα έχει για πάντα να αντιμετωπίζει γονείς σαν εμάς που θεωρούμε τα παιδιά μας ανώτερα και σημαντικότερα και μπορεί να ξεχάσουμε πως είμαστε άνθρωποι και να γίνουμε...κάτι άλλο. Τότε θα έχει έρθει για εμάς η ώρα του θερισμού...

Όχι, η ζωή δεν εκδικείται, η ζωή εκπαιδεύει και για κάποιους, ήρθε...η ώρα της εκπαίδευσης. Η ζωή θα βρει τρόπο να μας εκπαιδεύσει...κι ας μην χρειαστεί αυτό να γίνει με πόνο. Οπότε ας κάνουμε χρήσιμη μια σκληρή εμπειρία, ας εκπαιδευτούμε κι ας εκπαιδεύσουμε κι εμείς τα παιδιά μας στο να αποδέχονται την διαφορετικότητα. Μόνον έτσι θα μάθουν να αναγνωρίζουν την περιθωριοποίηση για να την αποφεύγουν είτε ως θύτες, είτε ως θύματα, είτε ως απλοί παρατηρητές.

Έχε το νου σου λοιπόν, γιατί όλα στη ζωή αλλάζουν...Να το θυμάσαι κάθε φορά που δεν θέλεις έναν Τάκη να σταθεί δίπλα στο τέλειο πλάσμα σου... Να θυμάσαι πως ίσως έρθει η στιγμή να δοκιμαστείς και να δοκιμαστείς σκληρά, πολύ σκληρότερα από όσο αξίζει σε άνθρωπο και σε γονιό και... τι θα γίνει τότε; Τι θα γίνει αν το πλάσμα σου σταματήσει να είναι "τέλειο"; Τι θα γίνει αν η ζωή θελήσει εσύ αύριο να είσαι η "μαμά του Τάκη"; Ικέτιδα στα πόδια ενός ξένου;

Με τεράστιο σεβασμό στις μαμάδες του κάθε Τάκη και πάνω από όλα σε εσένα...φίλη, γενναία μαμά του γενναίου σου παιδιού....
Καλό μήνα αγαπημένοι...Αισθάνομαι πελώρια συγκίνηση σήμερα με αυτό το θέμα που ανακίνησε μνήμες και συναισθήματα πολλά...Είμαστε όλοι γονείς του Τάκη...


Κατερίνα - πηγή

Υγ. Όχι εγώ! Μη μπερδεύεστε!

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014

η "ζυγαριά" της Ελένης Βιτάλη - σωτηρία του ύπνου

ΝΑΙ, μ' αρέσει η "ζυγαριά" της Ελένης Βιτάλη για τα Καλλιτεχνικά!



Και,

«Έπαιρνα τέσσερα-πέντε υπνοστεντόν την ημέρα για να κοιμηθώ»


Η αγαπημένη Ελληνίδα  τραγουδίστρια αποκαλύπτει σε συνέντευξή της πως για να κοιμηθεί χρειάστηκε για μια περίοδο να παίρνει χάπια, ενώ μιλά και για τον τρόπο με τον οποίο κατάφερε να βγει από αυτόν τον κόσμο ζώντας ένα πραγματικό θαύμα.

Ο λόγος για την Ελένη Βιτάλη η οποία φέτος έκανε το δυναμικό comeback της και εμφανίζεται στη σκηνή του Vox με τον Γιώργο Νταλάρα και τη Γλυκερία.

«Τέσσερα - πέντε υπνοστεντόν την ημέρα για να κοιμηθώ. Άλλος με μισό και δεν ξυπνά. Με παρακαλούσε η μάνα μου να πάμε στην εκκλησία του Χριστού στα Σπάτα, αλλά δεν την άκουγα. Πήγαμε τελικά με τον πατριό μου τον Λυκούργο και οι τρεις. Μπαίνοντας στην εκκλησία, αντί να σταθώ ίσια, κάτι με οδηγούσε δεξιά. Βλέπω τον Χριστό απέναντί μου, έχω την ίδια εικόνα, και με πιάνει ένα κλάμα ατέλειωτο, λυτρωτικό. Όταν πήγα σπίτι, είπα «το χρειάζομαι τώρα το χάπι; Γιατί; Είχα εξαρτηθεί για τη σωτηρία του ύπνου. Όμως εκείνη η ημέρα ήταν διαφορετική. Τελικά, κορίτσι μου, όλα από το μυαλό περνάνε» αποκάλυψε η ίδια μιλώντας στο monopoli για αυτή τη δύσκολη περίοδο της ζωής της.

Το Ελληνικό DNA: Ένα μοναδικό φαινόμενο

Το Ελληνικό DNA: Ένα μοναδικό φαινόμενο που ΥΠΟΚΛΙΝΕΤΑΙ ολόκληρος ο πλανήτης!


Πέρασαν 46.000- 59.000 χρόνια από τότε που ο σύγχρονος άνθρωπος εμφανίστηκε στον ελλαδικό χώρο, ωστόσο, χάρη στις αναλύσεις του DNA, έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε για την ταυτότητα των Ελλήνων.
Εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτουν μέρα με τη μέρα οι γενετικές έρευνες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και σε άλλα ευρωπαϊκά ιδρύματα, συμπληρώνοντας το παζλ για την καταγωγή των Ελλήνων.
Τα πιο σύγχρονα επιστημονικά στοιχεία για τη γενετική σύσταση των σημερινών κατοίκων της Ελλάδας παραθέτει στο βιβλίο του «Η γενετική ιστορία της Ελλάδας – Το DNA των Ελλήνων» ο ομότιμος καθηγητής Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, ο οποίος έχει αφιερώσει πολλά χρόνια στη συγκεκριμένη έρευνα.
Από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που παρουσιάζει είναι ότι οι Έλληνες όχι μόνο δεν επηρεάστηκαν γενετικά από άλλους λαούς, αλλά αντίθετα μετέδωσαν το DNA τους και στην υπόλοιπη Ευρώπη!
Μάλιστα, το Ελληνικό γενετικό υλικό «μοιάζει» πολύ με αυτό των Ιταλών (σ.σ. una fazza una razza), λιγότερο με των Γάλλων και με ένα ποσοστό των Ισπανών, όχι όμως και με των Τούρκων (σ.σ. προφανώς των αυθεντικών που ζουν στα βάθη της Ανατολίας με καταγωγή από την κινεζική επικράτεια και όχι αυτούς που ζουν στα παράλια και τον Πόντο και είναι ελληνογενείς), όπως θα περίμενε κανείς λόγω της τουρκικής κατοχής.
Εντυπωσιακό είναι ότι το DNA των σύγχρονων Ελλήνων δείχνει καταγωγή από τη Νεολιθική εποχή και άμεση συνέχεια με αυτό των αρχαίων Ελλήνων, χωρίς να έχει υποστεί ιδιαίτερες προσμείξεις και, επιπλέον, το ενδεχόμενο οι αρχαίοι Ελληνες να είχαν φτάσει στην… Αμερική αιώνες προτού ο Κολόμβος φιλήσει το χώμα των «Δυτικών Ινδιών» εξετάζεται σήμερα ως πολύ πιθανό από τους επιστήμονες.
Στο βιβλίο του, εκτός από την παράθεση δεδομένων, ο καταξιωμένος επιστήμονας συγκρίνει τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων με αντίστοιχα στοιχεία λαών της Βαλκανικής, της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. «Η DNA υπογραφή των Ελλήνων αντικατοπτρίζει, ακόμη και σήμερα, την εξάπλωση των αρχαίων Ελλήνων και αποδεικνύει τη συνέχεια των Ελλήνων στο χώρο και στο χρόνο», επισημαίνει στον «Αγγελιοφόρο της Κυριακής» ο κ. Τριανταφυλλίδης.
Οι εκπλήξεις της γενετικής
Οι νέες έρευνες, που βασίζονται στη μελέτη του DNA και όχι στις αναλύσεις αίματος όπως παλιότερα, οδηγούν σε πιο έγκυρα συμπεράσματα και αναμένεται να δώσουν νέες πληροφορίες για το γενετικό υλικό των Ελλήνων, εκτιμά ο κ. Τριανταφυλλίδης. «Το γεγονός ότι απέχουμε γενετικά από τους Σλάβους το είχαμε διαπιστώσει και παλιότερα, μελετώντας τις ομάδες αίματος.
Πλέον έχουμε στοιχεία από 300.000 γονίδια και γενετικούς δείκτες για να αποδείξουμε ότι δεν ισχύουν, για παράδειγμα, ισχυρισμοί όπως ότι οι Ελληνες έχουν αφρικανική καταγωγή, όπως είχαν υποστηρίξει εσφαλμένα, τελικά, οι Σκοπιανοί», υπογραμμίζει ο καθηγητής.
Προσθέτει ότι με ενδιαφέρον αναμένονται και τα αποτελέσματα μελλοντικών μελετών. «Οι Σουηδοί επιστήμονες μελέτησαν οστά σε τάφους στη νότια Σουηδία και διαπίστωσαν ότι κάτοικοι των Μυκηνών είχαν φτάσει εκεί χιλιάδες χρόνια πριν, μεταφέροντας όχι μόνο πολιτιστικά αγαθά, αλλά και πλοία, καθώς και το γενετικό υλικό τους. Αυτό ξεφεύγει από όλα όσα ξέραμε ώς τώρα», αναφέρει ο κ. Τριανταφυλλίδης.
Νέους δρόμους, σύμφωνα με τον ίδιο, για τη διάγνωση και θεραπεία πολλών ασθενειών, ανοίγουν η αποκρυπτογράφηση του γενετικού κώδικα και η πρόσφατη ανακάλυψη ομάδας ερευνητών της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, με επικεφαλής τον καθηγητή Γενετικής Γιάννη Σταματογιαννόπουλο.
«Η τελευταία ανακάλυψη αφορά ένα δεύτερο γενετικό κώδικα μέσα στο DNA, που περιέχει πρόσθετες πληροφορίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες διαβάζουν τον κανονικό κώδικα του DNA και εξηγούν τις μεταλλάξεις του από άποψη υγείας. Σήμερα, η πρόκληση είναι να βρούμε τις εφαρμογές στην Ιατρική, ώστε να γίνεται μοριακή διάγνωση για χιλιάδες ασθένειες. Πρέπει όμως να οριστούν με νόμο οι προδιαγραφές, όπως ισχύει διεθνώς», καταλήγει ο κ. Τριανταφυλλίδης.
Στο βιβλίο του, παντρεύει τη Γενετική με την Ιστορία, την Αρχαιολογία, τη Γλωσσολογία, την Ανθρωπολογία, την Παλαιοντολογία και τη Μυθολογία, δίνοντας επιστημονικές απαντήσεις σε ερωτήματα για την ταυτότητα και την καταγωγή των σημερινών κατοίκων της Ελλάδας.
Το Ελληνικό DNA μέσω Αξιού και Δούναβη
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα των πολυετών μελετών του γενετικού υλικού των Ελλήνων είναι ότι οι Έλληνες μετέφεραν τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη, μέσω της κοιλάδας του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη. Η μετακίνηση των εποίκων ξεκίνησε δηλαδή από τις περιοχές της Θεσσαλονίκης, της κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.
«Συγκρίνοντας το DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με το DNA των κατοίκων της νότιας Ιταλίας, διαπιστώνεται ότι σε μεγάλο ποσοστό είναι ίδιο. Η γενετική συμβολή των Ελλήνων στη γενετική σύσταση των σημερινών κατοίκων της Σικελίας και της Νότιας Ιταλίας ανέρχεται στο 37,3% και 10%, αντίστοιχα.
Είναι γνωστό ότι οι περιοχές της Μεγάλης Ελλάδας, στη νότια Ιταλία, αποτελούνται κυρίως από ελληνικούς πληθυσμούς, αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι το γενετικό αποτύπωμα εξακολουθεί να αποκαλύπτεται σήμερα, μετά από 2.500 χρόνια!», παρατηρεί ο κ. Τριανταφυλλίδης.
Οπως περιγράφει, οι επιστήμονες δίνουν μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι μετά από δεκάδες έρευνες δεν ανακαλύφθηκε μογγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Εξηγεί ότι, παρά την τουρκική κατοχή στην Ελλάδα, δεν αποδεικνύεται, όπως αναμενόταν, κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Το ελληνικό DNA δεν έχει επηρεαστεί ούτε στο ελάχιστο, ενώ το ίδιο δεν ισχύει, για παράδειγμα, για τους σημερινούς Ισπανούς, οι οποίοι σε σημαντικό ποσοστό έχουν αραβική γενετική προέλευση.
Εκτός από τους Τούρκους, και οι Βούλγαροι, Σλάβοι της ΠΓΔΜ και Αλβανοί διαφέρουν στη γενετική τους σύσταση από τους Έλληνες. Επιπλέον, τα γενετικά δεδομένα απορρίπτουν ως εσφαλμένη τη θεωρία του Φαλμεράυερ περί της καταγωγής των Ελλήνων, οι οποίοι αποδεικνύεται ότι ομαδοποιούνται γενετικά με ευρωπαϊκούς λαούς.
Πηγή: Agelioforos.gr
Διαβάστε και την παρακάτω σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε προ λίγων μηνών και στην οποία συμμετέχει με ερευνητές και τοΤμήμα Μοριακής Βιολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης :
Επιστημονική έρευνα δείχνει πως οι Μινωίτες ήταν Ευρωπαίοι και γενετικά παρόμοιοι με τους σημερινούς Κρητικούς
Οι Μινωίτες ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι και ήταν αυτόχθονες κάτοικοι της Κρήτης. Δηλαδή οι σημερινοί Κρήτες είναι απόγονοι των Μινωιτών! Η είδηση αυτή κάνει ήδη το γύρο του κόσμου μέσω του διάσημου επιστημονικού περιοδικού «Ναture», το οποίο δημοσιεύει τα αποτελέσματα της έρευνας με τίτλο «Ευρωπαϊκός ο πληθυσμός στην Κρήτη της Μινωικής εποχής του Χαλκού».
Οι αναλύσεις σε οστά Μινωιτών 4.500 χρόνια πίσω, που βρέθηκαν σε σπήλαιο στον Άγιο Χαράλαμπο το 1976 στο Οροπέδιο Λασιθίου, σύμφωνα με το neakriti.gr, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι οι αρχαίοι κάτοικοι του νησιού μας ήταν απόγονοι Νεολιθικών Ευρωπαϊκών πληθυσμών, οι οποίοι μάλιστα και αυτό είναι το δεύτερο εντυπωσιακό εύρημα της επιστημονικής μελέτης, βρίσκονται σε αδιατάρακτη συνέχεια στους σημερινούς πληθυσμούς της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως και με τους κατοίκους της περιοχής του Οροπεδίου Λασιθίου, άρα με την πλειοψηφία των σημερινών κατοίκων της Κρήτης.
Τι λέει ο συντονιστής της έρευνας
Ομάδα ερευνητών από την Ελλάδα και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής χρησιμοποίησε ανάλυση μιτοχονδριακού DNA από Μινωικούς σκελετούς, προκειμένου να προσδιορίσει την καταγωγή αυτών των αρχαίων προγόνων μας. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύθηκαν στην Επιστημονική Επιθεώρηση Nature Communications στο τεύχος που κυκλοφόρησε στις 14 Μαΐου.
Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της ανάλυσης του DNA ως εργαλείου για την κατανόηση της ιστορίας και της προ-ιστορίας των Ελλήνων ανέφερε ο Καθηγητής Ιατρικής και Επιστημών Γονιδιώματος του Πανεπιστημιου Ουάσιγκτον, κ. Γεώργιος Σταματογιαννόπουλος που ήταν ο συντονιστής της έρευνας.
«Πριν από περίπου 9.000 χρόνια, υπήρξε εκτεταμένη μετανάστευση ανθρώπων της Νεολιθικής Εποχής από περιοχές της Ανατολίας που αντιστοιχούν σήμερα σε μέρη της Τουρκίας και της Μέσης Ανατολής.
Τότε έφτασαν στην Κρήτη και οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού. Η ανάλυση μιτοχονδριακού DNA που πραγματοποιήσαμε και η σύγκριση με άλλους πληθυσμούς, δείχνει ότι οι Μινωίτες έχουν την ισχυρότερη γενετική συσχέτιση με πληθυσμούς της Νεολιθικής Εποχής καθώς και με αρχαίους αλλά και σύγχρονους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα με τον πληθυσμό της Κρήτης.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, ο Μινωικός πληθυσμός αναπτύχθηκε πριν από 5.000 χρόνια στην Κρήτη από προγόνους που κατοικούσαν στο νησί ήδη και είχαν φτάσει εκεί 4.000 χρόνια νωρίτερα», αναφέρει ο κ. Σταματογιαννόπουλος.
Στη συνέχεια προσθέτει: «Οι γενετικές αναλύσεις παίζουν έναν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο στην πρόβλεψη και την προστασία της υγείας του ανθρώπου. Η μελέτη μας υπογραμμίζει το γεγονός ότι η ανάλυση του DNA μπορεί να μας βοηθήσει όχι μόνο να έχουμε ένα πιο υγιές μέλλον αλλά να κατανοήσουμε και την ιστορία μας. Παρόμοιες έρευνες θα μας βοηθήσουν να ανακαλύψουμε τις γενετικές σχέσεις μεταξύ Μινωιτών και Μυκηναίων και μεταξύ των Ελληνικών φυλών της Κλασσικής Ελλάδας».
Η έρευνα
Η ομάδα των ερευνητών καταλήγει ότι ο Μινωικός πολιτισμός αναπτύχθηκε από αυτόχθονες κατοίκους της Κρήτης κατά την Εποχή του Χαλκού, οι οποίοι ήταν απόγονοι των πρώτων ανθρώπων που αποίκισαν το νησί, 9.000 χρόνια περίπου πριν από σήμερα.
Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δείγματα από σκελετούς 37 ατόμων που βρέθηκαν σε μια σπηλιά στο οροπέδιο του Λασιθίου στην Κρήτη. Μιτοχονδριακό DNA από τα δείγματα αυτά συγκρίθηκε με αλληλουχίες από άλλους 135 σύγχρονους και αρχαίους ανθρώπινους πληθυσμούς.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι το μιτοχονδριακό DNA των Μινωιτών δεν έχει ομοιότητες με τους Αιγύπτιους, Λίβυους και άλλους Αφρικανικούς πληθυσμούς. Αντίθετα, οι Μινωίτες έχουν μεγάλη γενετική ομοιότητα με τους σύγχρονους Ευρωπαϊκούς πληθυσμούς. Μάλιστα, η ανάλυση έδειξε υψηλό ποσοστό συγγένειας των Μινωιτών με τον σύγχρονο πληθυσμό της Κρήτης αλλά και την υπόλοιπη Ελλάδα.
kritiaytoxthones1
Η μελέτη αυτή κατέστη δυνατή χάρη στη δραματική πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια στις τεχνολογίες ανάλυσης αρχαίων γονιδιωμάτων καθώς και στις νέες αλγοριθμικές τεχνικές που επιτρέπουν την στατιστική επεξεργασία δεκάδων χιλιαδών γενετικών αλληλουχιών με μεγάλη ταχύτητα.
Οι υπεύθυνοι για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων, κ. Περιστέρα Πάσχου, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, και ο κ. Πέτρος Δρινέας, Καθηγητής στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Rensselaer στις ΗΠΑ συμπληρώνουν:
«Συγκρίναμε τις γενετικές αλληλουχίες των Μινωιτών με περισσότερα από 14.000 άτομα, κάτι που θα ήταν υπολογιστικά εξαιρετικά χρονοβόρο πριν από μόλις λίγα χρόνια. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις στατιστικές μας αναλύσεις, η γενετική πληροφορία που περιέχεται στο μιτοχονδριακό DNA των Μινωιτών και έχει μεταβιβαστεί από τις μητέρες στα παιδιά από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, είναι ακόμη εμφανής στους σύγχρονους κατοίκους του οροπεδίου του Λασιθίου».
Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη μελέτη είχε ο κ. Μανώλης Μιχαλοδημητράκης, Καθηγητής Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, ο οποίος συντόνισε την αναγνώριση και συλλογή των αρχαίων οστών που χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή του DNA. Μεγάλη ήταν η συμβολή του εκλιπόντος αρχαιολόγου Νίκου Παπαδάκη, ο οποίος ως Διευθυντής της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας Αγίου Νικολάου υπήρξε θερμός υποστηρικτής της μελέτης.
Ο αρχαιολόγος Δρ. Βασιλάκης και η ανθρωπολόγος Δρ McGeorge παρείχαν τα οστά που αποτέλεσαν το αντικείμενο της έρευνας.
πηγή

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014

Πώς να ξυπνάτε εύκολα και γεμάτοι ζωντάνια

Πώς να ξυπνάτε εύκολα και γεμάτοι ζωντάνια


Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που θεωρούν το ξυπνητήρι έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς τους επειδή μισούν το πρωινό ξύπνημα και δυσκολεύονται να ξυπνήσουν. Αν ανήκετε σε...
αυτούς, υπάρχουν μερικές απλές κινήσεις για να ξεκινήσετε εύκολα τη μέρα σας.
Μην πατάτε το «snooze» στο ξυπνητήρι: Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να ξυπνάτε πιο εύκολα και να νιώθετε φρέσκοι και γεμάτοι ζωντάνια από την πρώτη στιγμή της μέρας, είναι να σηκώνεστε αμέσως από το κρεβάτι. Μόλις χτυπήσει το ξυπνητήρι θα πρέπει να σηκωθείτε με τη μια και να αντισταθείτε στο πειρασμό να χουζουρέψετε για λίγο ακόμη.
Προγραμματίστε το κλιματιστικό: Συχνά τώρα το χειμώνα μπορεί να δυσκολευόμαστε να ξυπνήσουμε επειδή μπορεί να έχει αρκετό κρύο στο δωμάτιο και έτσι προτιμάμε να μείνουμε λίγο παραπάνω κάτω από τα σκεπάσματα. Στην περίπτωση αυτή μπορείτε να ρυθμίσετε το κλιματιστικό να λειτουργήσει μισή ώρα πριν ξυπνήσετε ώστε μόλις σηκωθείτε να βρείτε το δωμάτιο ζεστό.
Βάλτε τα λουλούδια στο κομοδίνο σας: Σε πρόσφατη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες που μόλις ξύπνησαν είδαν λουλούδια διπλά στο κομοδίνο τους, άνοιξαν αμέσως τα μάτια τους και είχαν πολύ καλή διάθεση ολόκληρη την ημέρα.
Προσπαθήστε να κοιμάστε όσες ώρες έχει ανάγκη ο οργανισμός σας: Σύμφωνα με τους ειδικούς, κάθε άνθρωπος πρέπει να κοιμάται 8 ώρες την ημέρα.
Ανοίξτε τα παράθυρα από το βράδυ, για να ξυπνήσετε με το πρωινό φως. Σύμφωνα με τους ειδικούς, με το φως του ήλιου το σώμα σας θα πάρει το μήνυμα ότι πρέπει να ξυπνήσετε.
Ξεκινήστε τη μέρα σας με γυμναστική: Μπορείτε να κάντε μία άσκηση στο κρεβάτι, που θα σας τονώσει και θα σας βοηθήσει να ξυπνήσετε. Καθώς είστε ακόμη στο κρεβάτι, αγκαλιάστε τα πόδια σας, λυγίστε τα και φέρτε τα γόνατα στο ύψος του στήθους. Μείνετε σε αυτή τη στάση για μισό λεπτό, κάντε ένα διάλειμμα 10΄΄. Επαναλάβετε δύο - τρεις φορές.

Πιείτε ένα ποτήρι νερό μόλις ξυπνήσετε: Σύμφωνα με τους ειδικούς ακόμη και μια μείωση της τάξης του 2% στα αποθέματα νερού του οργανισμού μας, μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε κουρασμένοι.
Αν ξυπνάτε δύσκολα, κουρασμένοι και με την αίσθηση ότι δεν έχετε χορτάσει ύπνο, καλό είναι να συμβουλευτείτε γιατρό επειδή αυτά τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε κάποια πάθηση.
Κάντε Like στο νέο μεγάλο site www.facebook.com/newsonegr
πηγή

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2014

Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους που γνωρίσαμε, δεθήκαμε και αγαπήσαμε.

Είδα την είδηση, ότι Έφυγε από την ζωή ο διάσημος γιατρός Δημήτρης Τριχόπουλος, βράδυ.

Στεναχωρέθηκα κι εγώ, όπως όλη η Ελλάδα, όταν Φεύγουν τόσο σημαντικοί άνθρωποι.

Κάπου βρήκα ένα άρθρο, ότι ο Βόλος τιμά τον γιατρό του.

Το κράτησα.

Δυο οι λόγοι να τον τιμάω κι εγώ και να  στεναχωρεθώ διπλά.

Υπήρχε όμως, κι ένας τρίτος που με στεναχωρούσε πιο πολύ.

Ήταν αργά, δεν ήθελα να ξυπνήσω την μεγάλη μου αδελφή, την Γεωργία.

Την έψαξα την άλλη μέρα, δεν την βρήκα.

Με βρήκε μετά εκείνη, κι έκλαιγε, έκλαιγε, έκλαιγε...

Ακόμα κλαίει.
Τον αγαπούσε, σχεδόν, όσο και τον αδελφό μας.

Γιατί;

Όταν ήτανε μικρή, δούλεψε σε ένα σπίτι στον Βόλο.
Η κυρία Ναυσικά, ήταν μια πολύ καλή κυρία και αγαπούσε πολύ την Γιωργίτσα!
Την είχε σαν παιδί της!
Η κυρία Ναυσικά, είχε και έναν ανεψιό, κοντινά τα σπίτια και το παιδί πήγαινε κάθε μέρα στην θεία του.
Δημήτρη, τον έλεγαν και διάβαζε πολύ.
"Γιωργίτσα, κάτσε να μου κάνεις παρέα", της έλεγε, "έχω πολλά να διαβάσω".

Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μεγάλωσαν, η Γιωργίτσα πήγε Αφρική, παντρεύτηκε, γύρισε.

Ξαναβρήκε την αγαπημένη της κυρία Ναυσικά και στάθηκαν πολύ και οι δυο, η μία στη ζωή της άλλης, μέχρι που η αγαπημένη κυρία Ναυσικά, Έφυγε.
Και πάλι η Γιωργίτσα, έκλαψε πολύ.

Στο σπίτι της, είχε ξαναβρεί πάλι τον Μεγάλο και τρανό, πια, γιατρό, Δημήτρη, την γυναίκα του Αντωνία, τον ρώταγε και για τον αδελφό μας, εκείνος σώπαινε... ήξερε, δεν υπήρχαν ελπίδες, δεν ήξερε να λέει ψέματα, "Άγιος Άνθρωπος", όπως μου είπε.

Στο τελευταίο Αντίο, πήγε απ' τους πρώτους.
Ένιωσε "ευλογημένη" μου είπε, που "του έκανε παρεούλα...", δίπλα στην συντετριμμένη γυναίκα του (που είναι εξ' ίσου αξιόλογος άνθρωπος και χαραχτήρας), λίγο πριν τον "αγκαλιάσει" η αγάπη όλου του κόσμου.

Απ' την εκκλησία, έφυγε νωρίτερα. Δεν άντεχε, δεν το μπορούσε.
Θα της λέιψει ένας Μεγάλος φίλος - αδελφός, όπως της λείπει και η δεύτερη μάνα, η κυρία Ναυσικά.
Ακόμα, κλαίει.
Κι είναι πολύ φυσιολογικό.
Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους που γνωρίσαμε, δεθήκαμε και αγαπήσαμε.


Αθάνατοι και οι δυο.

Υγ. Μου "ανέθεσε" να μάθω περισσότερα για την "λύπη" του Βόλου.
Δεν πρόλαβα να ψάξω καλά, άρχισα όμως ένα αφιέρωμα για κείνον, στο άλλο μου μπλογκ.

Υγ. 2 Αυτός είναι ο πρώτος λόγος, που έτσι κι αλλιώς, πριν προκύψει η συζήτηση για την Φωτεινούλα, θα άνοιγα μια "γωνιά" με το θέμα "αι υπηρέτριαι".

Υγ.3 Γιατί, δεν ήταν όλα τα αφεντικά κακά, και γιατί, πολλά κορίτσια, πραγματικά, έστω και δουλεύοντας, βοηθήθηκαν και βελτιώθηκε η ζωή τους προς το καλύτερο.

Υγ. 4 Εύχομαι η αδελφή μου, μη με μαλώσει, αν φτάσει στ' αυτιά της, "κάτι", απ' αυτή την ανάρτηση!

Συμφωνούμε όμως στην ουσία, πως "η δουλειά δεν είναι ντροπή" και η αλήθεια, όταν είναι για τον Καλό λόγο του άλλου, πρέπει να λέγεται!

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2014

O άνθρωπος που δεν έμαθε ποτέ του να μετρά ως το δέκα

Έπαιρνε πάντα το τρόλεϊ 5 ή το 2. Τον πήγαινε και το 10 κοντά στο σπίτι του αλλά δεν έμπαινε ποτέ. Είχε ένα περίεργο θέμα με τους αριθμούς που δήλωναν ποσότητα. Δεν ήθελε να υπερβαίνει ποτέ το αρκετό.  Έτσι έλεγε σε όλους.
Έβαζε στο πιάτο του 2 μπιφτέκια και 9 πατάτες. Ποτέ 10. Χόρταινε με τα λίγα, με τα πολύ απαραίτητα. Δεν ήταν κανενός είδους ψυχαναγκασμός. Μονάχα μία πίστη πως τα πολλά σε χαλάνε. Φοβόταν να σαπίσει από την πολυπλοκότητα. Τα ρούχα του μύριζαν γιασεμί. Όχι Soupline «άγρια φύση».  Τα μάτια του κοιτούσαν κοφτά. Όχι πλαγίως . Είχε μια περίεργη αγάπη για τα χρυσόψαρα. «Γυαλίζει το δέρμα τους τόσο που νομίζεις πως βλέπεις πάνω τους χιλιάδες ηλιοβασιλέματα», ψιθύριζε. Αφού έβλεπε κάθε απόγευμα το δικό του ηλιοβασίλεμα διάβαζε. Για εκτελέσεις κομμουνιστών σε πλατείες, για λευκά τριαντάφυλλα πάνω από άγνωστους τάφους, για χρυσοπληρωμένες πουτάνες που έμπηγαν μαχαίρια στις φλέβες τους τα βράδια. Ανατρίχιαζε. Είχε μάθει όμως να μη φοβάται τίποτα.
Στο σπίτι του θα γύριζε ή κάπου στις 9 το βράδυ ή γύρω στις 6 το πρωί. Αν κάποτε τύχαινε να ξυπνήσει στις 10, βαριανάσαινε και αγχωνόταν. Άλλαζε γρήγορα πλευρό αμέσως και κοιμόταν τουλάχιστον άλλη μια ώρα. Όταν ξυπνούσε έφτιαχνε ελληνικό καφέ και τον ρουφούσε με μεράκι όπως έκανε ο πατέρας του. Πήγαινε στη δουλειά του και γυρνούσε κουρασμένος. Φτυστός με ψάρι που το σέρναν έξω απ’ το νερό του. Στο super market αγόραζε πάντα 9 φέτες τυρί και 9 ζαμπόν. Ποτέ 10. Τα πουκάμισά του ήταν καλοσιδερωμένα σε κρεμάστρες που έγερναν λίγο. Στον αριθμό ήταν 8.
Όταν του έκλειναν κάποιο ραντεβού στις 10, πάντα πήγαινε ή νωρίτερα ή αργότερα. Κανείς δε τον είχε ρωτήσει ποτέ γιατί. Κρυβόταν πίσω από μια κολώνα, τελείωνε 2-3 τσιγάρα άφιλτρα και μόλις έβλεπε τον καλεσμένο, εμφανιζόταν αφηρημένος σα να βγήκε μόλις από το προηγούμενο στενό.
Τα μαλλιά του ήταν μακριά και τα μάτια του βαθύ μπλε. Αν τον ρωτούσες να σου πει για τα αστέρια, μπορούσε να σου μιλάει ώρες ατέλειωτες για την προηγούμενη και την επόμενη ζωή τους ή για το τι συμβαίνει αν ένα αστέρι πέσει στη γη. Ποτέ του όμως δε θα σου έδειχνε κάποιον αστερισμό. Ήξερε μόνο τις 9 από τις 10 εντολές. Δεν πίστευε σε Χριστούς και Παναγίες. Ο μήνας που κλεινόταν σπίτι και έπαιρνε αναρρωτική άδεια πάντα ήταν ο Οκτώβρης. Δε θα ερωτευόταν ποτέ μία βαμμένη ξανθιά. Το μαλλί της άγγιζε την απόχρωση 10 στο χρωματολόγιο.
Είχε 9 συντρόφους, 3 φίλους, έμενε στην Δαρδανελλίων 6 . Γιόρταζε 3 Σεπτεμβρίου και είχε γενέθλια στις 2 Μαΐου. Αγαπημένη του φράση: « Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός» .
Κάτι φασίστες της γειτονιάς του μόλις έμαθαν πως είναι ομοφυλόφιλος τον χτύπησαν και τον μαχαίρωσαν αφού τον βίασαν.
Μόλις ξαναβρήκε τις αισθήσεις του, το ρολόι έδειχνε 10.
πηγή

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014

Ποιος ήταν ο πρώτος Έλληνας Επαγγελματίας πυροσβέστης;

Ποιος ήταν ο πρώτος Έλληνας Επαγγελματίας πυροσβέστης;

... Έλα μου, ντε!

Αν ήξερα και άλλους Πρώτους, καλά θα ήτανε!

Το να μαθαίνεις όμως, έστω και έτσι τυχαία, καλό είναι!
Ότι μαθαίνει κανείς, πάντα, καλό είναι!

Ξεφυλλίζοντας το παλιό 26 τεύχος του περιοδικού "Μακρυνίτσα" (Αύγουστος 2001), πέτυχα την είδηση, στην σελίδα 42!

Με άλλα προγραμμάτιζα να ασχοληθώ απόψε, αλλά αφού έπεσα τόσο κοντά, είπα:
"Ω! Τι ωραίος πρόλογος! Ούτε παραγγελιά, να τον είχα!"

Μόνο που, θ' αναγκαστώ να γράψω κι ένα μίνι γράμμα στον Άι- Βασίλη, μήπως του περισσεύει καμιά καλύτερη φωτο-μηχανή, κανένα σκάνερ, αλλά... έχει τόση δουλειά, μη τον σκοτίσω κι εγώ!

Πάμε κι έτσι, λοιπόν!

Μακρινιτσιώτης ο πρώτος Έλληνας Επαγγελματίας Πυροσβέστης.

ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, το όνομά του!

ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ 1!

Πηλιορείτικη φύτρα!

Γεννήθηκε στην Μακρυνίτσα το 1901
Κατατάχθηκε στο νεοσύστατο Πυροσβεστικό σώμα, 1 Απριλίου 1931
Τιμήθηκε:
Ο Χρυσός Σταυρός του Β' Τάγματος του Γεωργίου Α'
Ο Πολεμικός Σταυρός
Το Διασυμμαχικό παράσημο
Το Αναμνηστικό παράσημο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 1940-1945
Ακόμα:
11 ευαρέσκειες
μία εύφημη μνεία
δυο υλικές (χρηματικές) αμοιβές
και δύο έπαινοι!
Η υπηρεσιακή του θητεία έληξε στις 31-12-60
Απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1979, από σύντομη ασθένεια, αν και ήταν καλοστεκούμενος.
Τυλιγμένος με την γαλανόλευκη, τιμημένος απ' το πυροσβεστικό Σώμα, τάφηκε στο Α' Νεκρ. Αθηνών.

γράφει, ο Αρχιπύραρχος Χρήστος Κων. Μητροπέτρου Περιφερειάρχης Κέρκυρας!

ο οποίος έχει το Νο 4750 αριθμό ατομικού μητρώου!

Τρεις οι λόγοι που είμαι λοιπόν υπερήφανη για την Ελληνική Πυροσβεστική μας!

Πρώτος για το ΟΛΟ έργο της!
Δεύτερος που ο πρώτος ήταν Μακρινιτσιώτης
Και τρίτος....(Επόμενη ανάρτηση)

Αδύνατον να δακτυλογραφήσω όλο το κείμενο. Έβγαλα πάνω από 50 φώτο, ανεβάζω μερικές,.... αν κάτι γίνει με τον Άι- Βασίλη....

 



















Έψαξα, μήπως και βρω κάποιο βιογραφικό στο γκουγκλ, δεν βρήκα.

"Ευχαριστώ" και ευγνομωνώ τον πυροσβέστη Χρήστο Κων. Μητροπέτρου, που μας "έδειξε", τον Πρώτο, απ' τα μέρη μας!

"Γράφει" ο Πυροσβέστης (τίτλους τελικούς, δεν ξέρω, μη τα μπερδέψω) κύριος Χρήστος Κων. Μητροπέτρου!
Εμ! Πώς, αλλιώς;

"Εύγε του!"

Υγ. Τώρα... Αν βγήκαν τα ματάκια σας, να διαβάσετε... απ' το τίποτα... κάτι είναι κι αυτό!

Αιωνία του η μνήμη του Μακρινιτσιώτη μας, Πρώτου Πυροσβέστη, κύριο Ιωάννη Σαρακατσάνη!

Αστεράκια, η συντομία...

Πολλά ********* εδώ, ότι πολλά "Άλλα", λόγια, πήγαν εκεί!
Βγήκαν πολλά, αλλά, προέκυψε...

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

"Χρόνια Πολλά" κι Ευτυχισμένα,


"Χρόνια Πολλά" κι Ευτυχισμένα, σε όλες και όλους που γιορτάζουν σήμερα!

Ιδιαίτερες ευχές, στον εορτάζοντα, της κρατόυμενης ανάρτησης ΝΟ 1

Βγάζετε από το ρεύμα τελείως τον αποκωδικοποιητή

ΠΡΟΣΟΧΗ: Βγάζετε από το ρεύμα τελείως τον αποκωδικοποιητή, ειδικά την νύχτα που κοιμόμαστε!


Όλα αυτά τα κανάλια δεν είναι συνδρομητικά, είναι ελεύθερα…
Μπορούμε λοιπόν να τα λαμβάνουμε κατευθείαν από δορυφόρο με αλλαγή κεραίας.
Μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν θα έπρεπε να πάρουμε αποκωδικοποιητή, αλλά μία δορυφορική κεραία.
Το κόστος είναι σχεδόν το ίδιο για μας και δεν θα χρειαζόταν η DIGEA να ξοδέψει τόσα εκατομμύρια για τις τοποθετήσεις των νέων κεραιών.
Η διαφορά του ψηφιακού σήματος από το αναλογικό, ενώ οπτικά δείχνει να είναι μεγάλη, η τεχνική υποστήριξη που χρειάζεται για να μεταδοθεί αυτό, είναι ασήμαντη.
Το σήμα μεταδίδεται από τα ίδια σημεία μετάδοσης που υπήρχαν, στα οποία χρειάστηκε να τοποθετηθεί μόνο μια νέα κεραία. Αυτή η κεραία μεταδίδει κωδικοποιημένο, το ελεύθερο ψηφιακό σήμα που λαμβάνει από τους δορυφόρους.
Αυτό έγινε, για να μπορέσουμε να πάρουμε το ψηφιακό σήμα, με τις ήδη υπάρχουσες τηλεοπτικές κεραίες μας, για να μην χρειαστεί να βάλουμε δορυφορικό “πιάτο”.
Και τώρα το μεγάλο ερώτημα.
Γιατί η DIGEA, αφού τα κανάλια δεν είναι συνδρομητικά αλλά είναι ελεύθερα, παίρνει το ελεύθερο σήμα και το εκπέμπει κωδικοποιημένο;
Η απάντηση είναι: για να γίνει υποχρεωτική η χρήση αποκωδικοποιητή.
Όλο αυτό το έργο της DIGEA φαίνεται εξαιρετικά ηλίθιο, διότι ξόδεψε εκατομμύρια για να τοποθετήσει κεραίες που κωδικοποιούν το σήμα χωρίς να πληρώνεται συνδρομές ή ποσοστά από τους αποκωδικοποιητές.
Όπως καταλαβαίνετε δεν θέλει πολύ “κλι-κλικ”. Ή θα αλλάζαμε κεραία χωρίς κόστος για την DIGEA ή θα παίρναμε υποχρεωτικά αποκωδικοποιητή, αφού η “έξυπνη” DIGEA χάλασε τόσα εκατομμύρια για να κωδικοποιήσει το σήμα. Αυτό όμως το έκανε για να εγκαταστήσουμε ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ αποκωδικοποιητή.
Όποιος νομίζει ότι αυτό έγινε για τα 30 ή 40 ευρώ είναι πολύ αφελής. Άλλωστε στην Αγγλία όταν έγινε αυτό, επειδή οι Άγγλοι δεν πήγαν να τους αγοράσουν, τους έδωσαν δωρεάν.
Το ίδιο θα γινόταν και δω αν δεν τους παίρναμε. Θα τους χάριζαν. Όλα έγιναν λοιπόν ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΤΟΝ ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΤΗ. Που εκτός από την αποκωδικοποίηση του σήματος, που θα μπορούσε να γίνει με ένα απλό τσιπάκι, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΗΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑΣ εξαιρετικά χαμηλών συχνοτήτων.
Παλιότερα υπήρχαν κάποιες ηλεκτρικές συσκευές που εξέπεμπαν συχνότητες υπέρηχων για να διώχνουν κατσαρίδες και ποντίκια από τα σπίτια. Αυτές αποδείχθηκε ότι είχαν βλαβερές συνέπειες και στους ανθρώπους κι ας μην τις άκουγαν.
Μια τέτοια συσκευή φαίνεται να είναι από ιδιωτικές μετρήσεις, ο φερόμενος ως “αποκωδικοποιητής” και αυτό αποδεικνύεται εύκολα με μία ηλεκτρονική και ραδιοσυχνομετρική μέτρηση των συχνοτήτων που εκπέμπει. Και μπορεί να γίνει αυτό από ειδική ομάδα τεχνητών του πολυτεχνείου για να αποκτήσει εγκυρότητα.
Πρέπει να ενεργοποιηθούν άμεσα, οι θεσμικοί και επιστημονικοί φορείς της χώρας, για ενημέρωση και προστασία των Ελλήνων.
Η ΠΑΓΙΔΑ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΤΗΣ.
Σημείωση. Οι εξαιρετικά χαμηλές συχνότητες είναι εξαιρετικά επικίνδυνες για τον άνθρωπο. Δεν θέλω να πω περισσότερα, θέλω όμως να δώσω μια συμβουλή προς όλους.
ΒΓΑΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΥΜΑ τελείως τον αποκωδικοποιητή ή την τηλεόραση που τον έχει ενσωματωμένο, όταν δεν βλέπετε τηλεόραση και ΕΙΔΙΚΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΣΤΕ.
Χωρίς να χάσετε τίποτα, θα έχετε να κερδίσετε πολλά.
Πηγή trikalaweb.blogspot.gr

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014

Δεν πρόλαβα εξηγήσεις, δεν πειράζει! Κρατούμενες, και αυτές!

Καλησπέρα...
Να προλάβω τη μέρα.
Μέρες ήθελα να κατεβάσω κι αυτή την σελίδα, όμως, είχα χάσει τους κωδικούς!
Το πρωί ξύπνησα με όνειρο, με έτοιμους τους κωδικούς!
Ήρθα να την κατεβάσω, δεν πρόλαβα!
"Πολλά τα εμπόδια", σκέφτηκα.
Τώρα κατάλαβα, μετά από μεγάλη φορτούνα... τι ήθελαν να πουν!
Σήμερα, ο λόγος στην Φωτεινή!
Και στην μάννα μου!
Και στην μαμά της Μαρίας!
Και στο βουνό μας, το Πήλιο!
Κι αυτό γιόρταζε!
Πάμε να προλάβουμε την ημερομηνία... Δεν είχα δικαίωμα να κλείσω, ακόμα!
Κρατείστε ότι θέλετε, για να μη χαθούν, όταν δεν θα υπάρχω στο Φεις, για όσο.
Κρατείστε και την σελίδα μου, εκεί, να την έχετε...
Θα την ενημερώνω.
Αρκεί να ζω και να είμαι καλά!
Κρατείστε και το μέιλ μου: kyklaminovounou@yahoo.gr
Εγώ ξέρω που θα σας βρω!
Έτσι κι αλλιώς!
Θέλω να είστε όλοι σας καλά, γεροί κι ευτυχισμένοι!
Και να μ' αγαπάτε!...
Γενικώς!
Πάω να στείλω πάσες, κι όσο μείνουν, γιατί χρειάζομαι, οπωσδήποτε, διάλειμμα! Επιβάλλεται!
  • Αρέσει στους Λίτσα Ρητά-Κόγια και Apostolis Koutselinis.
  • Apostolis Koutselinis καλησπερα.....ηρεμησε ολα θα τα προλαβεις,..τι επαθες? σιγα.. ..σιγα....σ αγαπαμε δεν θελω να σε χασουμε....
  • Καίτη Στάπα Παραλίγο να με χάσετε χθες! Έπαθα οξεία γαστρεντερίτιδα. Μη κοιτάς που κελαηδάω εδώ. Έπρεπε να ήμουνα Νοσοκομείο. Είναι απ' τα πράγματα που δεν φαίνονται εδώ, Απόστολε! Γι' αυτό, τρέχω να προλάβω... Έχω δει πολλές φορές τον κύριο Χάρο από κοντά, δε μπορώ να περιμένω κατάλληλες στιγμές, γι' αυτό τις αρπάζω, όταν έχω! Είμαι λίγο του ευαισθήτου... στραβός ο γάιδαρος... που λένε, τυχαίνουν και κάποια απρόοπτα, με πρόλαβαν πάλι, από Ψηλά, όμως, η Χάρις!

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014

Ένα δάκρυ για την Φωτεινή Αποστόλου, σήμερα, τουλάχιστον!

Ένα δάκρυ για την Φωτεινή Αποστόλου, σήμερα, τουλάχιστον!

Διάλογοι τηλεφωνικοί

Μάγδα Αγγελέτου

"Ξέρεις, Κατερίνα, έχω το 26 Τεύχος του περιοδικού Μακρινίτσα, του Αύγουστου του 2001, έχει μέσα άρθρο του δασκάλου μου Γιώργου Θωμά, με τίτλο "Όταν τραγουδούσαμε, μαθητές και δάσκαλος, Το καλύβι του Δροσίνη." Έχει φωτογραφία της τάξης μας μέσα και κάποιες εκθέσεις. "Έχει έκθεση και ποίημα της Φωτεινής Αποστόλου, φαίνεται και η Βάσω η αδελφή σου, και σκέφτηκα να το χαρίσω σε σένα, για συναισθηματικούς λόγους, στο χαρίζω, έτυχε να έχω δυο, μπορείς να το κρατήσεις!"
10:28
Αυτά είναι. Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο απ' το συγκινητικό δεύτερο τηλέφωνο της αδελφής.
Έψαξα, βρήκα...
Τά 'παμε...

Τι να περιγράψω, για το μεγαλείο της Μάγδας;
Για το δικό της ταλέντο;
Τίποτα.
Δεν προλαβαίνω.
Παγκόσμια μέρα του παιδιού σήμερα, περίεργο, δεν άκουσα κάτι στη γύρα, ίσως δεν συμπέσαν οι στιγμές μου, ας είναι!

Δικό μου στίγμα, σ' ένα κοριτσάκι που Έφυγε νωρίς, γιατί η ζωή στάθηκε πολύ σκληρή μαζί της, κι ίσως θα έπρεπε να είναι το Μόνο πρώτα τιμόμενο πρόσωπο στο χωριό μας, πολύ προ πολλού.

Δίνω στοιχεία, Αλέξανδρε Καπανιάρη, φίλοι Ζαγοριανοί, μάθε τε να ψάχνετε και να τιμάτε!
Σήμερα η μέρα του παιδιού, κανένα παιδί στον τάφο, κανένα παιδί χωρίς γράμματα, κανένα παιδί, χωρίς χαμόγελο και ελπίδα!
Πολλά τα παιδιά, σε ΟΛΟΝ τον κόσμο!
Εμείς, έχουμε μεγάλη ΗΡΩΙΔΑ!
Ένα, δυο, γεγονότα "μιλούν"!
Οι αδικημένες ψυχές, όμως, δεν μπορούν να περιμένουν την έρευνα!
Περιμένουν κεράκι, δικαίωση, παραδείγματα προς αποφυγήν, κ.λ.π.

Πάμε φώτος, κι ας είναι, όπως είναι!
Μεταλαμπαδεύονται οι σκυτάλες, τρέχουν, δεν έχουν σημασία τα χέρια... αλλά, ποιος βγήκε πρώτος, για να μείνει στην Ιστορία του χωριού μας, επειδή "θυσιάστηκε" γι' αυτό!

Για μένα, πρώτη και αδικαίωτη, στους τιμόμενους συγγραφείς και ποιητές του χωριού μας, ήταν
η Φωτεινή Αποστόλου και μετά, όλοι οι άλλοι.

Υγ.1 Ευχαριστώ, πολύ, Μάγδα! (Δε σε βρίσκω στο τηλέφωνο.)
Υγ.2 Ευχαριστώ, πολύ, αδελφή!
Υγ.3 Γιώργος Θωμάς; Μεγάλο Κεφάλαιο!
Να είναι γερός!











"Σήμερα περάσαμε μια ώρα, μια αξέχαστη ώρα μέσα σ' ένα χτίσμα γεμάτο από ιστορία και παρελθόν." 
συγγραφέας - Φωτεινή Αποστόλου


"Ενα δάκρυ κατρακυλάει απ' το μάτι
για τούτο το έρημο το καλυβάκι..." 
ποιήτρια - Φωτεινή Αποστόλου

Υποσέλιδες σημειώσεις

(4) Πολύ συγκινητική και ακραία δραματική η περίπτωση της μαθήτριάς μου Φωτεινής Αποστόλου. Σε ένα άλλο τεύχος της μαθήτριάς μου Φωτεινή Αποστόλου.
Σε ένα άλλο τεύχος του περιοδικού μας, ίσως στο επόμενο, αξίζει να τη δούμε.
Πρόχειρα πάντως παραπέμπω στο δημοσίευμά μου
"Η Φωτεινή στον τάφο" στην εφημερίδα

Η "Θεσσαλια" της 9.4.1968
Γιώργος Θωμάς - Δάσκαλος

Η στιγμή και οι στιγμές.

Η στιγμή και οι στιγμές.

Εκεί που μπερδεύονται και πρέπει να δώσεις προτεραιότητες.

Δικές σου ή των άλλων;

Τωρινές ή χθεσινές;

Ποιες επιπλέουν;

Όλες!

Ποιες έχουν όμως βάθος και ενδειαφέρουν και άλλους;

Αυτές!

Ενώνουν όλες, σιώπησαν 48 ολόκληρα χρόνια, πρέπει να ανάψουν φως, κι ας είναι σκοτεινές, λόγω κακών "εργαλείων", μέσα και των αντοχών...

Βιαστούρα και πρόχειρη πάντα, γιατί κατάλαβα καλά, πως ποτέ δεν ξέρεις τι μεγαλείο και τι ιστορία μπορεί να κρύβουν, οι επόμενές σου στιγμές, κι αν θα υπάρξουν!

Γι' αυτό, δεν έχει σειρά!