Χορευτό - Ζαγοράς - Πηλίου (από ψηλά)
"Μ’ όλο που το ξέρεις πως έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ, ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει." (Γιάννης Ρίτσος)
ΘΕΜΑΤΑ
- Ειδήσεις (228)
- Μουσική (193)
- Και που λες... Στιγμές (188)
- Βιβλίο (142)
- Πίστη (118)
- Στιγμές (74)
- Ζαγορά (73)
- Ιστορία (73)
- Ποίηση (55)
- Πήλιο (54)
- Διάφορα (45)
- Υγεία (43)
- Εκδηλώσεις (38)
- "Αι υπηρέτριαι" (35)
- Μάννα (27)
- Θέατρο (25)
- Νίκος Διαμαντάκος (24)
- Άρθρα (18)
- Χαμόγελο (18)
- Φωτεινή Αποστόλου (12)
- ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ - ΠΡΟΕΚΥΨΕ (11)
- Ζώα (11)
- Σχολείο (8)
- You tube (7)
- Πορτραίτα (3)
- 2021 (2)
- Ελλάδα (2)
- αγέρι Hotel (2)
- Facebook (1)
- SOS (1)
- WatsApp (1)
- Έναρξη blog (1)
- Αλήθειες (1)
- Ανάγκη (1)
- Απρίλης (1)
- Βενιζέλος (1)
- Βόλος (1)
- Γηροκομείο Βόλου (1)
- Γιάννης Τσίγκρας (1)
- Γιώτας (1)
- Κατασκοπεία (1)
- Κοροναϊός (1)
- ΛΕΥΚΩΜΑ (1)
- Οι κορυφαίες στιγμές της επιστήμης για το 2014 (1)
- Πρόταση (1)
- Σοφά (1)
- Τσιπάκι (1)
- Χάκερ (1)
- Χελώνα (1)
- Χιούμορ (1)
- κ.λ.π. (1)
- φιλότιμο 2015 (1)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζαγορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζαγορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2014
Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2014
Ο Σύλλογος Ζαγοριανών Βόλου εύχεται σε όλους καλές γιορτές με υγεία και ευημερία!
Η Καίτη Στάπα κοινοποίησε τη φωτογραφία της Litsa Pappa Koutselini.
2 ώρες ·
ΩΩΩ! Σύλλογε!
Ο Σύλλογος Ζαγοριανών Βόλου εύχεται σε όλους καλές γιορτές με υγεία και ευημερία!
Προτεραιότητα στα οικονομικά και την κοινωνική προστασία
Προτεραιότητα στα οικονομικά και την κοινωνική προστασία
Για το Δήμο Ζαγοράς - Μουρεσίου
«Αγώνα δρόμου» δίνει τις τελευταίες ημέρες ο Δήμαρχος Ζαγοράς- Μουρεσίου κ. Πατής Κουτσάφτης και η οικονομική υπηρεσία του Δήμου με στόχο να προλάβει όλες τις προθεσμίες και να πληρωθούν κανονικά όλοι οι εργαζόμενοι.
Την ίδια στιγμή, το τελευταίο διάστημα γίνονται σοβαρές προσπάθειες στο κομμάτι της κοινωνικής προστασίας από την αντιδήμαρχο Τζωρτζίνα Χριστουδούλου. Ειδικότερα έχουν σοβαρές ενέργειες στις δύο δομές του Δήμου «Βοήθεια στο Σπίτι», στο οποίο πρόγραμμα εντάσσονται συνολικά 120 άτομα του Δήμου.
«Ο τομέας της κοινωνικής προστασίας βρίσκεται στις προτεραιότητές μας και προσπαθούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των πολιτών που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα π.χ. θέρμανσης, σίτισης κ.α. Μάλιστα αυτή την προσπάθεια στηρίζουν επίσης και συνδημότες της περιοχής», τόνισε χαρακτηριστικά στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ η κ. Χριστουδούλου.
Εορταστικοί στολισμοί
Παράλληλα τις τελευταίες ημέρες ο Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου και η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου (ΚΕΔΗΖΑΜ) στολίζουν την πλατεία του Αϊ Γιώργη στη Ζαγορά ενόψει Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς.
Ηδη στην πλατεία τοποθετούνται σπιτάκια -ξύλινες κατασκευές- όπου οι επιχειρηματίες, φορείς και σύλλογοι θα μπορούν να εκθέτουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους.
Σε ένα σπιτάκι η Δημοτική Επιχείρηση θα προβάλλει το έργο της καθώς και το Δήμο και θα υπάρχουν ευχάριστες εκπλήξεις για τα παιδιά. Στο χώρο επίσης θα τοποθετηθούν, ένα Καρουσέλ και ένα τραινάκι για τα παιδιά. Επίσης η πλατεία θα στολιστεί ανάλογα με τα ήθη και έθιμα των ημερών με σεβασμό πάντα στο περιβάλλον.
πηγή
«Αγώνα δρόμου» δίνει τις τελευταίες ημέρες ο Δήμαρχος Ζαγοράς- Μουρεσίου κ. Πατής Κουτσάφτης και η οικονομική υπηρεσία του Δήμου με στόχο να προλάβει όλες τις προθεσμίες και να πληρωθούν κανονικά όλοι οι εργαζόμενοι.
Την ίδια στιγμή, το τελευταίο διάστημα γίνονται σοβαρές προσπάθειες στο κομμάτι της κοινωνικής προστασίας από την αντιδήμαρχο Τζωρτζίνα Χριστουδούλου. Ειδικότερα έχουν σοβαρές ενέργειες στις δύο δομές του Δήμου «Βοήθεια στο Σπίτι», στο οποίο πρόγραμμα εντάσσονται συνολικά 120 άτομα του Δήμου.
«Ο τομέας της κοινωνικής προστασίας βρίσκεται στις προτεραιότητές μας και προσπαθούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των πολιτών που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα π.χ. θέρμανσης, σίτισης κ.α. Μάλιστα αυτή την προσπάθεια στηρίζουν επίσης και συνδημότες της περιοχής», τόνισε χαρακτηριστικά στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ η κ. Χριστουδούλου.
Εορταστικοί στολισμοί
Παράλληλα τις τελευταίες ημέρες ο Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου και η Κοινωφελής Επιχείρηση του Δήμου (ΚΕΔΗΖΑΜ) στολίζουν την πλατεία του Αϊ Γιώργη στη Ζαγορά ενόψει Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς.
Ηδη στην πλατεία τοποθετούνται σπιτάκια -ξύλινες κατασκευές- όπου οι επιχειρηματίες, φορείς και σύλλογοι θα μπορούν να εκθέτουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους.
Σε ένα σπιτάκι η Δημοτική Επιχείρηση θα προβάλλει το έργο της καθώς και το Δήμο και θα υπάρχουν ευχάριστες εκπλήξεις για τα παιδιά. Στο χώρο επίσης θα τοποθετηθούν, ένα Καρουσέλ και ένα τραινάκι για τα παιδιά. Επίσης η πλατεία θα στολιστεί ανάλογα με τα ήθη και έθιμα των ημερών με σεβασμό πάντα στο περιβάλλον.
πηγή
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014
Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014
5 μέρη της Θεσσαλίας που θα σας αφήσουν με το στόμα… ανοιχτό!
5 μέρη της Θεσσαλίας που θα σας αφήσουν με το στόμα… ανοιχτό
Μοναστήρια, υψόμετρο, λίμνες, φύση,
κάμπος… Η Θεσσαλία έχει άπειρες ομορφιές και ιδιαίτερα μέρη που αξίζει
να επισκεφτείτε. Μήπως να φτιάξετε τις βαλίτσες σας προς τα εκεί τώρα
που πλησιάζουν και οι διακοπές των Χριστουγέννων;

Λίμνη Πλαστήρα: τοπίο βγαλμένο από πίνακα
Τα 300 χιλιόμετρα που χωρίζουν την Αθήνα από την Καρδίτσα δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που σας περιμένει όταν φτάσετε στη λίμνη Πλαστήρα. Η φύση εκεί δεν μοιάζει με κάτι που έχετε ξαναδεί, ενώ η ομίχλη, το χιονισμένο, χειμωνιάτικο τοπίο και το γραφικό Νεοχώρι, η Κερασιά, τα Καλύβια, το Κρυονέρι και τα υπόλοιπα χωριά που μπορούν να αποτελέσουν το ορμητήριό σας, θα κάνουν την παραμονή σας εκεί τόσο ξεχωριστή που θα ξεχάσετε ότι βρίσκεστε στην Ελλάδα. Δείτε το περίφημο Φράγμα Ταυρωπού, κάντε το γύρο της λίμνης απολαμβάνοντας το τοπίο που την περιβάλλει, περάστε από τον καταρράκτη Ανθοχωρίου, επισκεφτείτε τη Μονή της Παναγιάς της Πελεκητής κι αν είστε δραστήριοι και ο καιρός το επιτρέπει, διάφορες δραστηριότητες όπως ποδήλατο βουνού, ιππασία, ορειβασία θα χαρίσουν στην απόδρασή σας… αδρεναλίνη.

Στα σύνορα της Θεσσαλίας με τη Μακεδονία, υψώνεται το ψηλότερο βουνό της Ελλάδας στα 2.918 μέτρα, γνωστό παγκοσμίως για τη μυθολογική του διάσταση, αλλά και για τις ομορφιές του, με θέα που «χωράει» όλη την Ελλάδα. Αν και κλασική αφετηρία αποτελεί το Λιτόχωρο στους ανατολικούς πρόποδες του βουνού, στην άλλη πλευρά του Ολύμπου, η Ραψάνη στο νομό Λάρισας με το κρασί και το τσίπουρό της, το χωριό Κρανιά με τις πέτρινες βρύσες, τα πλακόστρωτα δρομάκια και την υπέροχη θέα μέχρι τη θάλασσα, η Καλλίπευκη σε υψόμετρο 1.054 μέτρων με τα όμορφα πευκοδάση που την περιβάλλουν, ο νέος οικισμός της Συκαμινέας και η Καρυά με τις καρυδιές της, το αξιόλογο αλλά ανεξερεύνητο σπήλαιο Μοριά με σταλακτίτες και σταλαγμίτες που βρίσκεται κοντά στο χωριό και το πευκόδασος στη θέση Ανήλιο υπόσχονται να σας χαρίσουν… θεϊκές διακοπές.

Τέσσερις τεράστιοι σκοτεινόχρωμοι βράχοι από ψαμμίτη, με μοναστήρια στις κορυφές τους, σε ένα γεωλογικό τοπίο που είναι πρωτόγνωρο για το μάτι και με την Καλαμπάκα να εκτείνεται σε κοντινή απόσταση στο βορειοδυτικό μέρος του Θεσσαλικού κάμπου, τα Μετέωρα αποτελούν πραγματικά έναν από τους πιο εντυπωσιακούς τόπους, όχι μόνο της Θεσσαλίας, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Κάθε χρόνο, περισσότεροι από 2 εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται την Καλαμπάκα, οι περισσότεροι για να θαυμάσουν από κοντά το σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο των Μετεώρων, όπου σήμερα λειτουργούν 7 μοναστήρια και περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Αν σας αρέσει η δράση και η αναρρίχηση, τα βράχια των Μετεώρων θα σας αποζημιώσουν, ενώ στην Καλαμπάκα θα μπορέσετε να περάσετε ξεκούραστα τις διακοπές σας, με θέα τους επιβλητικούς αυτούς βράχους.

Όμορφα σημεία της Θεσσαλίας χωρίς να συμπεριλαμβάνεται και το Πήλιο μέσα σε αυτά, δεν γίνεται και η Ζαγορά είναι ίσως ένα από τα χωριά του Πηλίου που δεν πρέπει να λείπει από το ταξίδι σας στην περιοχή. Με το παραδοσιακό της άρωμα, τα αρχοντικά της, τα πλατάνια και το τρεχούμενο νερό της, η Ζαγορά μπορεί να «κρύβεται» πίσω από το βουνό, αλλά χαρίζει «απλόχερα» τις ομορφιές της σε όποιον καταφέρει και την ανακαλύψει μετά τις δεκάδες στροφές του Πηλίου. Περάστε από την κεντρική πλατεία της με τα παραδοσιακά καφενεία και τα μικρά μπαρ, δοκιμάστε τις τοπικές γεύσεις με τους κολοκυθοκεφτέδες και το κοκκινιστό μοσχάρι να «κλέβουν» την παράσταση και περπατήστε όσο πιο πολύ μπορείτε σε ένα χωριό που κάθε του γωνιά αποτελεί το τέλειο φόντο φωτογραφίας.
WWW.WIKIPEDIA.COMΤα Τρίκαλα της δυτικής Θεσσαλίας είναι η τρανή απόδειξη ότι δεν είναι όλες οι πόλεις ίδιες και ότι η φύση μπορεί να πρωταγωνιστήσει, ακόμη κι εκεί που το αστικό περιβάλλον «τρυπώνει» για τα καλά. Με τα δέντρα και τον ποταμό Ληθαίο να «χρωματίζουν» την πόλη, τα Τρίκαλα δείχνουν να συνδυάζουν το φυσικό και το αστικό σε σωστές αναλογίες, κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Η ατμόσφαιρα της παλιάς πόλης, με τις συνοικίες Βαρούσι και Παλιά Μανάβικα αποτελούν την περιοχή που αξίζει να βολτάρετε θαυμάζοντας την αρχιτεκτονική της, ενώ εκεί θα βρείτε και κάποιες από τις καλύτερες ταβέρνες και cafe-bar των Τρικάλων. Θαυμάστε τη θέα της πόλης από το Φρούριο στο λόφο του Προφήτη Ηλία και φυσικά πιάστε τον παλμό της στην οδό Ασκληπιού, όπου ο κόσμος, τα μαγαζιά και η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα θα σας χαρίσουν μπόλικη ενέργεια για να συνεχίσετε τις… περιπλανήσεις σας. Τζούλια Τασώνη
πηγή
Ζαγορά ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΗ!!!
Ο χρήστης Zagora News κοινοποίησε σύνδεσμο.
Ζαγορά: Όλο το Πήλιο σε ένα χωριό!
Όμορφα σημεία της Θεσσαλίας χωρίς να συμπεριλαμβάνεται και το Πήλιο μέσα σε αυτά, δεν γίνεται και η Ζαγορά είναι ίσως ένα από τα χωριά του Πηλίου που δεν πρέπει να λείπει από το ταξίδι σας στην περιοχή. Με το παραδοσιακό της άρωμα, τα αρχοντικά της, τα πλατάνια και το τρεχούμενο νερό της, η Ζαγορά μπορεί να «κρύβεται» πίσω από το βουνό, αλλά χαρίζει «απλόχερα» τις ομορφιές της σε όποιον καταφέρει και την ανακαλύψει μετά τις δεκάδες στροφές του Πηλίου!!!
Όμορφα σημεία της Θεσσαλίας χωρίς να συμπεριλαμβάνεται και το Πήλιο μέσα σε αυτά, δεν γίνεται και η Ζαγορά είναι ίσως ένα από τα χωριά του Πηλίου που δεν πρέπει να λείπει από το ταξίδι σας στην περιοχή. Με το παραδοσιακό της άρωμα, τα αρχοντικά της, τα πλατάνια και το τρεχούμενο νερό της, η Ζαγορά μπορεί να «κρύβεται» πίσω από το βουνό, αλλά χαρίζει «απλόχερα» τις ομορφιές της σε όποιον καταφέρει και την ανακαλύψει μετά τις δεκάδες στροφές του Πηλίου!!!
Zagora News
Ευχαριστούμε
για τη στήριξη στη διοργάνωση της Χριστουγεννιάτικης γιορτής που
ετοιμάζουμε τους: Πολιτιστικό Σύλλογο "Γιάννης Κορδάτος",Συν/σμό
Γυναικών, Σύλλογο Γυναικών,Αθλητικό Όμιλο "Κένταυρος" Ζαγοράς, αλλά και
πολλών εθελοντών!!!
Κ.Ε.ΔΗ.ΖΑ.Μ.
Κ.Ε.ΔΗ.ΖΑ.Μ.
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014
Για να γνωρίσουμε καλύτερα, τον Βασίλη Καουνά
Διαμάντι Ζαγοράς
Εδώ και κάποια χρόνια, γνώρισα μέσω ίντερνετ, ένα παληκάρι απ' την Ζαγορά Πηλίου, που το θαυμάζω, το εκτιμώ πολύ και το αγαπώ πολύ (θα μπορούσε να είναι και γιος μου), για τον χαραχτήρα του και τα ταλέντα του.
Το όνομά του, Βασίλης Καουνάς του Κων/νου.
Ο Βασίλης εργάζεται σε ένα επάγγελμα που σέβομαι πολύ και θαυμάζω.
Υπηρετεί στο Πυροσβεστικό σώμα, είναι ο μόνος "φίλος" που έχω με επάγγελμα, πυροσβέστης, νοιώθω και μια μια μεγάλη τιμή, γι' αυτό, γιατί έχουμε και κοινή πατρίδα!
Τι κι αν δεν την βλέπουμε συχνά; Την αγαπάμε, όμως!
Ο Βασίλης, πέρα απ' το ιερό και ανθρωπιστικό επάγγελμα που κάνει, στο οποίο πιστεύω, δεν βρέθηκε τυχαία (αν δεν τό 'χεις, δεν πας, μόνο για τα λεφτά), έχει για χόμπυ του τα μανιτάρια!
Θα έλεγα: "τρελός ερευνητής"! Μέγα πάθος!
Νομίζω πως σ' αυτόν τον τομέα, πρωτεύει και τιμά τα μέρη μας!
Μέχρι που βραβεύεται και γι' αυτό, εφόσον γλυτώνει και ενημερώνει όλους εμάς, πως να αποφεύγουμε τα τρελά μανιτάρια, τρώγοντας τα σωστά!
Τα ψάχνει, τα βρίσκει, τα φωτογραφίζει, τα ομαδοποιεί και άλλα πολλά, που για να τα καταλάβεις όμως, πρέπει να έχεις το ίδιο μεράκι!
Δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις, όμως, το όλο "έργο", που πηγάζει απ' το χόμπυ του, όμως!
Κι εμείς τα ψάχνουμε τα μανιτάρια, αλλά μόνο για το τηγάνι...
Την διαφορά αυτή, ήθελα να τονίσω, που δεν ξέρω άλλον, αλλά απ' τα μέρη μας, μάλλον έχουμε "πρωτεργάτη", τον Βασίλη Καουνά, και νοιώθω, πως τουλάχιστον εγώ, επιβάλλεται να τον επιβραβεύσω απ' την σελίδα μου και να του ευχηθώ:
"Τα καλύτερα! Στα όνειρά του, στην καριέρα του, στο χόμπυ του, στη ζωή του και φυσικά, Υγεία, Ευτυχία και Επιτυχία, σε όλους τους τομείς της ζωής του!"
Είχα πολλές απορίες, εδώ και καιρό, μα με τόσες σελίδες ανοιχτές στο Φεις, πού να προλάβω;
Εδώ και μέρες, κοίταξα τις σημειώσεις μου...
Χθες του έγραψα.
"Αθώο" και αγνό παιδί, καταδέχτηκε να μου λύσει μερικές απορίες και μάλιστα, με άφησε να τις δημοσιεύσω κιόλας!
Για "τέτοια" παιδιά, Ζαγοριανά, μιλάμε!
Διαμάντια!
Για να γνωρίσουμε καλύτερα, τον Βασίλη Καουνά
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ονοματεπώνυμο: Βασίλης Καουνάς
Όνομα πατέρα: Κωνσταντίνος
Όνομα μητέρας: Ελευθερία
Ημερομηνία γέννησης: 25 Οκτωβρίου 1974
Τόπος γέννησης: Βόλος
Τόπος καταγωγής: Ζαγορά Πηλίου
Τόπος διαμονής: Αρτέμιδα Αττικής
Αποφοίτησα από το Πολυμέρειο γενικό λύκειο Ζαγοράς το 1992.
Πτυχίο Δασοπονίας το 1998, στο ΤΕΙ Καρδίτσας.
Πτυχιακή εργασία «Καταγραφή της μυκοχλωρίδας στη Ζαγορά Πηλίου».
Πρακτική εξάσκηση στο εργαστήριο Δασοπροστασίας και συμμετοχή στο ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα «Η μυκοριζική συμβίωση στη Μαύρη Πεύκη».
Από το 1999 – 2000 εργάστηκα ως εποχικός Δασοπόνος στο Δασαρχείων Μεγάρων.
Εργάζομαι στην Πυροσβεστική Υπηρεσία από το 2001.
Αυτή την στιγμή ανήκω στην δύναμη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών με το βαθμό του Αρχιπυροσβέστη.
Γραμματέας των Μανιταρόφιλων Μεσογαίας και μέλος των Μανιταρόφιλων Ελλάδας. Από το 2007 καταγράφω, μελετώ και αναγνωρίζω τα υπόγεια μανιτάρια της Ελλάδας, πολλά από αυτά είναι νέες καταγραφές για την χώρα και κάποια παγκόσμιες καταγραφές.
Έχω συμμετάσχει σε αρκετές δημοσιεύσεις σε διεθνή μυκητολογικά περιοδικά με θέμα τα υπόγεια μανιτάρια της Ελλάδας.
Εδώ και κάποια χρόνια, γνώρισα μέσω ίντερνετ, ένα παληκάρι απ' την Ζαγορά Πηλίου, που το θαυμάζω, το εκτιμώ πολύ και το αγαπώ πολύ (θα μπορούσε να είναι και γιος μου), για τον χαραχτήρα του και τα ταλέντα του.
Το όνομά του, Βασίλης Καουνάς του Κων/νου.
Ο Βασίλης εργάζεται σε ένα επάγγελμα που σέβομαι πολύ και θαυμάζω.
Υπηρετεί στο Πυροσβεστικό σώμα, είναι ο μόνος "φίλος" που έχω με επάγγελμα, πυροσβέστης, νοιώθω και μια μια μεγάλη τιμή, γι' αυτό, γιατί έχουμε και κοινή πατρίδα!
Τι κι αν δεν την βλέπουμε συχνά; Την αγαπάμε, όμως!
Ο Βασίλης, πέρα απ' το ιερό και ανθρωπιστικό επάγγελμα που κάνει, στο οποίο πιστεύω, δεν βρέθηκε τυχαία (αν δεν τό 'χεις, δεν πας, μόνο για τα λεφτά), έχει για χόμπυ του τα μανιτάρια!
Θα έλεγα: "τρελός ερευνητής"! Μέγα πάθος!
Νομίζω πως σ' αυτόν τον τομέα, πρωτεύει και τιμά τα μέρη μας!
Μέχρι που βραβεύεται και γι' αυτό, εφόσον γλυτώνει και ενημερώνει όλους εμάς, πως να αποφεύγουμε τα τρελά μανιτάρια, τρώγοντας τα σωστά!
Τα ψάχνει, τα βρίσκει, τα φωτογραφίζει, τα ομαδοποιεί και άλλα πολλά, που για να τα καταλάβεις όμως, πρέπει να έχεις το ίδιο μεράκι!
Δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις, όμως, το όλο "έργο", που πηγάζει απ' το χόμπυ του, όμως!
Κι εμείς τα ψάχνουμε τα μανιτάρια, αλλά μόνο για το τηγάνι...
Την διαφορά αυτή, ήθελα να τονίσω, που δεν ξέρω άλλον, αλλά απ' τα μέρη μας, μάλλον έχουμε "πρωτεργάτη", τον Βασίλη Καουνά, και νοιώθω, πως τουλάχιστον εγώ, επιβάλλεται να τον επιβραβεύσω απ' την σελίδα μου και να του ευχηθώ:
"Τα καλύτερα! Στα όνειρά του, στην καριέρα του, στο χόμπυ του, στη ζωή του και φυσικά, Υγεία, Ευτυχία και Επιτυχία, σε όλους τους τομείς της ζωής του!"
Είχα πολλές απορίες, εδώ και καιρό, μα με τόσες σελίδες ανοιχτές στο Φεις, πού να προλάβω;
Εδώ και μέρες, κοίταξα τις σημειώσεις μου...
Χθες του έγραψα.
"Αθώο" και αγνό παιδί, καταδέχτηκε να μου λύσει μερικές απορίες και μάλιστα, με άφησε να τις δημοσιεύσω κιόλας!
Για "τέτοια" παιδιά, Ζαγοριανά, μιλάμε!
Διαμάντια!
Για να γνωρίσουμε καλύτερα, τον Βασίλη Καουνά
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ονοματεπώνυμο: Βασίλης Καουνάς
Όνομα πατέρα: Κωνσταντίνος
Όνομα μητέρας: Ελευθερία
Ημερομηνία γέννησης: 25 Οκτωβρίου 1974
Τόπος γέννησης: Βόλος
Τόπος καταγωγής: Ζαγορά Πηλίου
Τόπος διαμονής: Αρτέμιδα Αττικής
Αποφοίτησα από το Πολυμέρειο γενικό λύκειο Ζαγοράς το 1992.
Πτυχίο Δασοπονίας το 1998, στο ΤΕΙ Καρδίτσας.
Πτυχιακή εργασία «Καταγραφή της μυκοχλωρίδας στη Ζαγορά Πηλίου».
Πρακτική εξάσκηση στο εργαστήριο Δασοπροστασίας και συμμετοχή στο ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα «Η μυκοριζική συμβίωση στη Μαύρη Πεύκη».
Από το 1999 – 2000 εργάστηκα ως εποχικός Δασοπόνος στο Δασαρχείων Μεγάρων.
Εργάζομαι στην Πυροσβεστική Υπηρεσία από το 2001.
Αυτή την στιγμή ανήκω στην δύναμη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών με το βαθμό του Αρχιπυροσβέστη.
Γραμματέας των Μανιταρόφιλων Μεσογαίας και μέλος των Μανιταρόφιλων Ελλάδας. Από το 2007 καταγράφω, μελετώ και αναγνωρίζω τα υπόγεια μανιτάρια της Ελλάδας, πολλά από αυτά είναι νέες καταγραφές για την χώρα και κάποια παγκόσμιες καταγραφές.
Έχω συμμετάσχει σε αρκετές δημοσιεύσεις σε διεθνή μυκητολογικά περιοδικά με θέμα τα υπόγεια μανιτάρια της Ελλάδας.
Βραβείο από Μανιταρόφιλους Μεσογαίας
Δημοσιεύτηκε στις 15 Απρ 2013
Γιορτή μανιταριού. Greek fungi festival. Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου !!!!

Σας
ευχαριστώ όλους σας για την στήριξη σας αυτά τα λίγα χρόνια που
ασχολούμαι με τα μανιτάρια. Ευχαριστώ τους φίλους μου Σωφρόνη Δημήτρη
Πρόεδρο των Μανιταρόφιλων Μεσογαίας και αντιπρόεδρο των Μανιταρόφιλων
Ελλάδας και τον Γιώργο Κωνσταντινίδη, Πρόεδρο των Μανιταρόφιλων Ελλάδας
για αυτό το βραβείο που μου παράδωσαν, καλύτερα χέρια δεν θα μπορούσαν
να μου το δώσουν !!!
****
"Έκλεψα" και τα λόγια του απ' το you tube, γιατί δείχνει το "ευαίσθητο" βάθος που έχει η καρδιά του!
*****
"'Εκλεψα" και απ' το blog του:
*****
Εδώ θα παρουσιάζω την μυκοχλωρίδα της πατρίδας μου και ότι έχει σχέση με τα μανιτάρια.
http://www.youtube.com/user/bkaounas
Υγ. Κλείνοντας, νοιώθω πως μου λείπουν κι άλλα στοιχεία απ' την ανάρτηση, αλλά... προκειμένου να μείνει στα πρόχειρα, την δημοσιεύω και τι πιο απλό απ' το να συμπληρώσω, όταν τα βρω ή να κάνω για πάρτη του, άλλη μία ανάρτηση!
Αξίζει τόσες πολλές, άλλωστε και ώς "φίλος", γιατί ήξερε και ξέρει να στηρίζει τα τοπικά και στο Φεις, αλλά και στη ζωή!
Σκόρδα! Βασίλη! Καλές Γιορτές, Ευτυχισμένο και Δημιουργικό το 2015!
********
15/12/2014
...Σκέφτηκα, να μην "σκορπίσω" το τωρινό μου αφιέρωμα στον Βασίλη.
Ελπίζω να μη με παρεξηγήσει!
Είχα και κάποιες απορίες, και φυσικά, ο Βασίλης, μού τις απάντησε.
Έμαθα πως είναι παντρεμένος εδώ και 14 χρόνια, έχει και δυο παιδάκια, ένα κοριτσάκι και ένα αγοράκι.
Του λείπει πολύ η Ζαγορά, ειδικά η εποχή που βγαίνουν τα μανιτάρια, αλλά, λόγω απόστασης, δουλειάς και υποχρεώσεων, δεν μπορεί να είναι εκεί, συχνά.
Έχεις φοβηθεί ποτέ για την ζωή σου, όσον αφορά την δουλειά;
Γενικά δεν φοβάμαι εύκολα και προσπαθώ μέσω της εκπαίδευσης μου, να παίρνω στα συμβάντα, όλα τα ατομικά προστατευτικά μέτρα που μου παρέχει η εργασία μου. Φυσικά έχει αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος πως κανένα συμβάν δεν είναι το ίδιο και φυσικά σε κάποια εμφανίστηκε και φόβος, ο οποίος πρέπει να εξαφανίζεται αμέσως καθώς είναι σημαντικός παράγοντας για την ζωή σου και αυτή των συμπολιτών σου.
Πόσο δουλειά, είναι αυτή η "δουλειά";
Η φύση της δουλειάς μου είναι τέτοια που κάποιες μέρες κάνεις μόνο τα προβλεπόμενα, όπως έλεγχο οχημάτων, εργαλείων κτλ, συντήρηση, εκπαίδευση, διάφορες υπηρεσίες κτλ και κάποιες άλλες , όπως σε δασικές πυρκαγιές, πλημύρες, σεισμούς κτλ να μην προλαβαίνεις να πιεις ούτε νερό.
Νοιώθεις ότι είναι προσφορά ζωής που δεν πληρώνεται, που δεν έχει ωράρια, κ.λ.π.
Είναι ένα επάγγελμα λειτούργημα, ένα επάγγελμα σε 24ωρη βάση στη διάθεση του απλού πολίτη. Είσαι εκεί για να προστατεύσεις ζωές και περιουσίες συμπολιτών. Η ηθική ανταμοιβή όταν επιτελέσεις το έργο σου δεν ανταλλάσσεται με τίποτα. Ένα απλό χτύπημα στον ώμο ή ένα μπράβο είναι αρκετό.
Πρόσφερες υπηρεσίες και εκτός δουλειάς;
Φυσικά και έγινε αυτό σε περιπτώσεις πυρκαγιάς και πλημύρας, σε τροχαία στα οποία έτυχε να έχω εμπλακεί ή όχι. Αυτό φυσικά το κάνουν και συμπολίτες μου που επαγγελματικά ανήκουν σε άλλους τομείς.
Τό 'χεις στο αίμα σου, "έτσι κι αλλιώς";
Πιστεύω πως το έχω στο αίμα μου, πυροσβέστης που δεν το έχει αυτό στο αίμα του δεν χαρακτηρίζεται σωστός επαγγελματίας.
Υπάρχει κάποιο περιστατικό που ποτέ δε θα ξεχάσεις;
Ναι είναι κάποια που δεν θα τα ξεχάσω ποτέ. Όπως η κλίση που δεχθήκαμε για φωτιά σε παρκαρισμένο όχημα και τελικά αποδείχθηκε πως ήταν τρομοκρατική επίθεση, αφού ήταν παγιδευμένο με γκαζάκια και το τελευταίο έσκασε την ώρα που έκανα κατάσβεση, ευτυχώς είχα σωστή απόσταση ασφαλείας και δεν είχα ούτε τραυματισμό. Την έκρηξη όμως μπροστά μου δεν θα την ξεχάσω. Επίσης θυμάμαι τις κλίσεις που δεχόμασταν για φωτιά σε βυτιοφόρα μετά από κακόγουστες φάρσες, μετά το τραγικό περιστατικό στα Καμένα Βούρλα και τον θάνατο των συναδέλφων μου.
Φώτο πυροσβεστικής από εκπαίδευση στην Αγγλία.
Με τα μανιτάρια, πως σού προέκυψε;
Δεν υπάρχει Ζαγοριανός που να μην μάθει για τα καλογεράκια, τα νερατζάκια, τις γουργουλιάνες και τα αυτάκια, έτσι και εγώ από την ηλικία των 10 είχα μάθει όλα αυτά τα μανιτάρια από τον παππού και τον μπαμπά μου. Όλα όσα δεν γνωρίζουμε τα λέμε "παλαβά", άσχετα αν ανάμεσα τους υπάρχουν και κάποια κορυφαία εδώδιμα. «Η άγνοια σκοτώνει», οπότε καλά κάνουν και μένουν μόνο σε αυτά που γνωρίζουν με απόλυτη βεβαιότητα. Στη συνέχεια στα πλαίσια των σπουδών μου και δίπλα στον καθηγητή μου κ. Ζαχαρία Αθανασίου, έμαθα και τις επιστημονικές τους ονομασίες και ολοκλήρωσα την πτυχιακή μου εργασία που είχε ως θέμα "τα Μανιτάρια της Ζαγοράς". Όμως καθοριστικό σημείο της εξέλιξης μου ειδικά στο θέμα των υπογείων μανιταριών, ήταν η γνωριμία μου το 2007 με τον κ. Γιώργο Κωνσταντινίδη, Πρόεδρο των Μανιταρόφιλων Ελλάδας, φίλο και συνεργάτη πλέον, αφού μαζί έχουμε δημοσιεύσει μέρος του μεγάλου πλήθους υπογείων μανιταριών της χώρας μας.
Μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος γι' αυτά;
Όπως είπα η άγνοια σκοτώνει, οπότε είσαι σίγουρος μόνο αν είσαι καλά διαβασμένος, δυστυχώς δεν υπάρχει γενικός κανόνας που να διακρίνει τα εδώδιμα από τα τοξικά.
Υπάρχουν "γνώστες", όμως που από ένα, πέθαναν!
Κατά καιρούς τα ΜΜΕ όταν ασχολούνται με τους θανάτους στη χώρα μας από τα τοξικά μανιτάρια, αναφέρουν πως οι αποθανόντες ήταν γνώστες και έμπειροι συλλέκτες. Κατά την άποψη μου ήταν εμπειρικοί συλλέκτες που βασιζότανε σε λανθασμένες λαϊκές δοξασίες. Τέτοιες εσφαλμένες λαϊκές δοξασίες είναι: Μανιτάρια που τα τρώνε τα ζώα του δάσους είναι ακίνδυνα ή ότι τα δηλητηριώδη είδη μαυρίζουν τα ασημικά ή πήζουν το γάλα, όσα δεν είναι καυτερά στη γεύση είναι ακίνδυνα. Οπότε εκ του αποτελέσματος δεν μπορείς να τους πεις γνώστες.
Υπάρχει κάτι που μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε αμέσως;
Από την στιγμή που μελετήσουμε την βιβλιογραφία και αυτή την γνώση την συνδυάσουμε με την παρατηρητικότητα στο δάσος, τα κορυφαία εδώδιμα και τα πιο επικίνδυνα μανιτάρια θα μπορέσουμε να τα διακρίνουμε με ευκολία. Καταναλώνουμε μανιτάρια για τα οποία είμαστε 100% σίγουροι πως τα διακρίνουμε βάση των μορφολογικών τους χαρακτηριστικών, οποιαδήποτε αμφιβολία ακόμα και για ένα χαρακτηριστικό τους θα πρέπει να γίνεται αποτρεπτικός παράγοντας κατανάλωσης τους.
Έτσι, με σφραγίδα αγάπης του για την μαμά - πατρίδα Ζαγορά, νομίζω πως μπορώ να κλείσω το πρώτο μου αφιέρωμα στον Βασίλη Καουνά.
Ευχαριστώ, από καρδιάς, Βασίλη!
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014
Οι δικές μου πληροφορίες για την Φωτεινή Αποστόλου
Οι δικές μου πληροφορίες για την Φωτεινή Αποστόλου
Βίωσα
Ήμουνα 7,5 χρονών, πριν φύγω για τον Βόλο. (1960)
Παίζαμε σχοινάκι στην αυλή με άλλα κορίτσια και πέρασε η Φωτεινούλα, απ' την αυλή μας, βιαστική.
Πρέπει να έγινε ή Παρασκευή 5 Απριλίου ή Πέμπτη του 1968.
Κάπου πήγαινε.
Μετά, ακούσαμε φωνές και γδούπους. Έτρεξε η μάννα και μεις. Ίσως και άλλες γειτόνισσες.
Η Φωτεινή κατατρυκυλούσε απ' τις πεζούλες της Μαίρης, δίπλα στο παρατημένο οικόπεδο του σπιτιού μας.
Η μάννα την πήρε σπίτι, την ξάπλωσε στο Καλό δωμάτιο... (δυο είχαμε, ούτε καμπινέ!), μαζεύτηκε κόσμος, γιατροί, αστυνομικοί.
Η μάννα ξημέρωσε στο τμήμα.
Εγώ έκλαιγα και "κοιμήθηκα" στην γειτόνισσα Θεία Θεονιώ.
Έκλαιγα και για την μάννα μου....
Δε μπορούσα να ξέρω πως πέθαινε η Φωτεινούλα!
Παιδί ήμουνα! Πού να το φανταστώ;
Μετά το έμαθα και μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω εκείνο το δωμάτιο και το κρεβάτι...
Πάντα θυμάμαι το γεγονός.
Πρώτες τότε πληροφορίες: Αυτοκτόνησε.
Που σημαίνει, δεν ήθελε να ζήσει σ' αυτή τη ζωή.
Το καλοκαίρι του 2014, προέκυψε να ρωτήσω και να μάθω διάφορα: φλου. Κάθε άνθρωπος και άλλες πληροφορίες.
Το βιβλίο του δασκάλου μου, Νίκου Διαμαντάκου, ήταν αφορμή να ρωτήσω περισσότερα.
Μια φωτογραφία με τον Πύργο Κωνσταντινίδη, που ανέβασε η συμμαθήτρια Μαρία Κουτσελίνη στο Φέις, που έδειχνε πρόσωπα, έγινε η αφορμή να μάθω κάποια πράγματα, να ρωτήσω αρκετούς και συνάμα να "ψάξω", μέχρι ένα σημείο, όμως, γιατί, δεν είμαι ερευνήτρια.
Το έκανα, μόνο για να εντοπίσω την ακριβή ημερομηνία, πράγμα που και πάλι, δεν κατάφερα!
Τότε, δεν υπήρχαν τηλέφωνα.
Μπορεί να υπάρχει μεγάλη απόκλειση "γεγονότος" και είδησης στον Τύπο, που τότε ήταν η εφημερίδα "ΘΕΣΣΑΛΙΑ".
Επίσης, τότε τα παιδιά σε μια σχολική τάξη, δεν είχαν την ίδια ηλικία, γι' αυτό και μπερδευτήκαμε, συζητώντας και ψάχνοντας.
Άλλα παιδιά πήγαιναν αργά στο Σχολείο, όταν το "ευννοούσαν" οι συνθήκες.
Άλλα κέρδιζαν χρονιά, λόγω μήνα γεννήσεως,
αλλά, και τσέπης.
Άλλα, πιο φτωχά, (ποιος να τα διαβάσει;) τα άφηναν δυο και τρεις χρονιές στην ίδια τάξη, "για να τα μάθουν καλά!"
Σ' αυτή την κατηγορία ανήκω κι εγώ, που έκανα δυο φορές την Β' Τάξη, μία στο χωριό και μία στον Βόλο!...
Μετά, πήρα μπρος!... Τα είχα μάθει καλά, αναγκαστικά! Οι στιγμές του διαβάσματος και τους Σχολείου, ήταν η παιδική χαρά μου!
Φαντάζομαι, της Φωτεινούλας!
Φλου, διάφορες πληροφορίες
Ο πατέρας της ο Οδυσσέας, ήταν πολύ σκληρός.
Το αλκοολικός, εξηγεί το γιατί.
Υπάρχει και στις μέρες μας.
Χτυπούσε την γυναίκα του, ακόμα κι εκεί, στα κτήματα, τους έβλεπε και κόσμος!
Χτυπούσε και τα παιδιά.
Άγριος.
Βρέθηκε με λεφτά, μετά τον θάνατο της Φωτεινής.
Δεν έδειξε να στεναχωρέθηκε.
Τα λεφτά τα επένδυσε στα χωράφια, κάτι φύτεψε. Δέντρα, δεν τα κρατάει όλα το μυαλό μου.
Η ουσία ήταν αλλού.
Λίγοι ξέρουν, πως η Φωτεινή ήταν έγκυος.
Στο ψάξιμο που έκανα απόψε, δεν κατάφερα να βρω δημοσιευμένη την ιστολογική.
Οπότε, ποιος να τ' "ακούσει";
Ποιος να την "δεχτεί";
Η μόνη λύση για κείνη, ο θάνατος.
Κάποιοι λένε:
Βιαστής ένας συγγενής της.
Βιαστής ένας τυχαίος.
Βιαστής ο λόγιος.
Όποιος κι αν ήταν, εύχομαι οι βιαστές, να μην ήταν πολλοί!
Γίνεται πιο φρικτό!
Το ότι είχε ταλέντα, φαίνεται.
Το ότι ήταν όμορφη και αγγελική μορφή, φαίνεται.
Το αν η Κατίνα Κωνσταντινίδη - Χασάπη, την αγαπούσε πολύ και ήθελε να συνεχίσει το σχολείο, δεν φαίνεται...
Αν και, υπάρχουν και μαρτυρίες, της αδελφής μου, ότι ήταν πολύ καλή, αρχοντική κυρία!
Παίζεται η "όψη' που θα δεις.
Πολλοί την είδαν και κλαμμένη και να κάνει σκληρές δουλειές.
Αυτά. Αν θυμηθώ ή προκύψει κάτι και μάθω, συμπληρώνω.
Για μένα, κλείνει αυτό το κεφάλαιο.
Ξέρω πως την πραγματική αλήθεια, μόνο η ψυχή της την ξέρει, γι' αυτό και "σκοτώθηκα", μπορούσα, δεν μπορούσα, κινδύνευε η ζωή μου ή όχι, να προλάβω να την διαβάσω, προχθές, μαζί με την μάννα.
Αιωνία της η μνήμη και ελπίζω, ότι, αυτό το καθυστερημένο "ξύπνημα", μπορεί να γίνει δικαίωση της Φωτεινή, με πολλούς τρόπους.
Επιμνημόσυνη δέηση κάθε χρόνο για την ψυχή της, κοντά στην ημερομηνία που Έφυγε, όπου θα παρευρίσκονται και όλοι οι μαθητές, επίσημοι και το χωριό.
Άγαλμα προς τιμήν του παιδιού, ως Ηρωίδα του καταπιεσμένου πνεύματος, κ.λ.π.
Και άλλα πολλά, που ο Δήμος μας εκεί, ξέρει να κάνει, εφόσον η "γνώση" μας, τώρα, τόσο αργά, φωτίστηκε!
Εννοείται ότι οι εκθέσεις της και τα ποιήματά της, πρέπει να γίνουν βιβλίο, με έξοδα του Δήμου.
Τιμώντας κάποιον, δεν υποτιμούμε την αξία και το έργο, κανενός άλλου.
Δεν υπερτιμούμε όμως, θάβοντας και ΗΡΩΕΣ ζωής!
Αυτά από μένα, που πραγματικά με "διέλυσε" αυτή η ιστορία, απ' όλες τις πλευρές!
Βίωσα
Ήμουνα 7,5 χρονών, πριν φύγω για τον Βόλο. (1960)
Παίζαμε σχοινάκι στην αυλή με άλλα κορίτσια και πέρασε η Φωτεινούλα, απ' την αυλή μας, βιαστική.
Πρέπει να έγινε ή Παρασκευή 5 Απριλίου ή Πέμπτη του 1968.
Κάπου πήγαινε.
Μετά, ακούσαμε φωνές και γδούπους. Έτρεξε η μάννα και μεις. Ίσως και άλλες γειτόνισσες.
Η Φωτεινή κατατρυκυλούσε απ' τις πεζούλες της Μαίρης, δίπλα στο παρατημένο οικόπεδο του σπιτιού μας.
Η μάννα την πήρε σπίτι, την ξάπλωσε στο Καλό δωμάτιο... (δυο είχαμε, ούτε καμπινέ!), μαζεύτηκε κόσμος, γιατροί, αστυνομικοί.
Η μάννα ξημέρωσε στο τμήμα.
Εγώ έκλαιγα και "κοιμήθηκα" στην γειτόνισσα Θεία Θεονιώ.
Έκλαιγα και για την μάννα μου....
Δε μπορούσα να ξέρω πως πέθαινε η Φωτεινούλα!
Παιδί ήμουνα! Πού να το φανταστώ;
Μετά το έμαθα και μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω εκείνο το δωμάτιο και το κρεβάτι...
Πάντα θυμάμαι το γεγονός.
Πρώτες τότε πληροφορίες: Αυτοκτόνησε.
Που σημαίνει, δεν ήθελε να ζήσει σ' αυτή τη ζωή.
Το καλοκαίρι του 2014, προέκυψε να ρωτήσω και να μάθω διάφορα: φλου. Κάθε άνθρωπος και άλλες πληροφορίες.
Το βιβλίο του δασκάλου μου, Νίκου Διαμαντάκου, ήταν αφορμή να ρωτήσω περισσότερα.
Μια φωτογραφία με τον Πύργο Κωνσταντινίδη, που ανέβασε η συμμαθήτρια Μαρία Κουτσελίνη στο Φέις, που έδειχνε πρόσωπα, έγινε η αφορμή να μάθω κάποια πράγματα, να ρωτήσω αρκετούς και συνάμα να "ψάξω", μέχρι ένα σημείο, όμως, γιατί, δεν είμαι ερευνήτρια.
Το έκανα, μόνο για να εντοπίσω την ακριβή ημερομηνία, πράγμα που και πάλι, δεν κατάφερα!
Τότε, δεν υπήρχαν τηλέφωνα.
Μπορεί να υπάρχει μεγάλη απόκλειση "γεγονότος" και είδησης στον Τύπο, που τότε ήταν η εφημερίδα "ΘΕΣΣΑΛΙΑ".
Επίσης, τότε τα παιδιά σε μια σχολική τάξη, δεν είχαν την ίδια ηλικία, γι' αυτό και μπερδευτήκαμε, συζητώντας και ψάχνοντας.
Άλλα παιδιά πήγαιναν αργά στο Σχολείο, όταν το "ευννοούσαν" οι συνθήκες.
Άλλα κέρδιζαν χρονιά, λόγω μήνα γεννήσεως,
αλλά, και τσέπης.
Άλλα, πιο φτωχά, (ποιος να τα διαβάσει;) τα άφηναν δυο και τρεις χρονιές στην ίδια τάξη, "για να τα μάθουν καλά!"
Σ' αυτή την κατηγορία ανήκω κι εγώ, που έκανα δυο φορές την Β' Τάξη, μία στο χωριό και μία στον Βόλο!...
Μετά, πήρα μπρος!... Τα είχα μάθει καλά, αναγκαστικά! Οι στιγμές του διαβάσματος και τους Σχολείου, ήταν η παιδική χαρά μου!
Φαντάζομαι, της Φωτεινούλας!
Φλου, διάφορες πληροφορίες
Ο πατέρας της ο Οδυσσέας, ήταν πολύ σκληρός.
Το αλκοολικός, εξηγεί το γιατί.
Υπάρχει και στις μέρες μας.
Χτυπούσε την γυναίκα του, ακόμα κι εκεί, στα κτήματα, τους έβλεπε και κόσμος!
Χτυπούσε και τα παιδιά.
Άγριος.
Βρέθηκε με λεφτά, μετά τον θάνατο της Φωτεινής.
Δεν έδειξε να στεναχωρέθηκε.
Τα λεφτά τα επένδυσε στα χωράφια, κάτι φύτεψε. Δέντρα, δεν τα κρατάει όλα το μυαλό μου.
Η ουσία ήταν αλλού.
Λίγοι ξέρουν, πως η Φωτεινή ήταν έγκυος.
Στο ψάξιμο που έκανα απόψε, δεν κατάφερα να βρω δημοσιευμένη την ιστολογική.
Οπότε, ποιος να τ' "ακούσει";
Ποιος να την "δεχτεί";
Η μόνη λύση για κείνη, ο θάνατος.
Κάποιοι λένε:
Βιαστής ένας συγγενής της.
Βιαστής ένας τυχαίος.
Βιαστής ο λόγιος.
Όποιος κι αν ήταν, εύχομαι οι βιαστές, να μην ήταν πολλοί!
Γίνεται πιο φρικτό!
Το ότι είχε ταλέντα, φαίνεται.
Το ότι ήταν όμορφη και αγγελική μορφή, φαίνεται.
Το αν η Κατίνα Κωνσταντινίδη - Χασάπη, την αγαπούσε πολύ και ήθελε να συνεχίσει το σχολείο, δεν φαίνεται...
Αν και, υπάρχουν και μαρτυρίες, της αδελφής μου, ότι ήταν πολύ καλή, αρχοντική κυρία!
Παίζεται η "όψη' που θα δεις.
Πολλοί την είδαν και κλαμμένη και να κάνει σκληρές δουλειές.
Αυτά. Αν θυμηθώ ή προκύψει κάτι και μάθω, συμπληρώνω.
Για μένα, κλείνει αυτό το κεφάλαιο.
Ξέρω πως την πραγματική αλήθεια, μόνο η ψυχή της την ξέρει, γι' αυτό και "σκοτώθηκα", μπορούσα, δεν μπορούσα, κινδύνευε η ζωή μου ή όχι, να προλάβω να την διαβάσω, προχθές, μαζί με την μάννα.
Αιωνία της η μνήμη και ελπίζω, ότι, αυτό το καθυστερημένο "ξύπνημα", μπορεί να γίνει δικαίωση της Φωτεινή, με πολλούς τρόπους.
Επιμνημόσυνη δέηση κάθε χρόνο για την ψυχή της, κοντά στην ημερομηνία που Έφυγε, όπου θα παρευρίσκονται και όλοι οι μαθητές, επίσημοι και το χωριό.
Άγαλμα προς τιμήν του παιδιού, ως Ηρωίδα του καταπιεσμένου πνεύματος, κ.λ.π.
Και άλλα πολλά, που ο Δήμος μας εκεί, ξέρει να κάνει, εφόσον η "γνώση" μας, τώρα, τόσο αργά, φωτίστηκε!
Εννοείται ότι οι εκθέσεις της και τα ποιήματά της, πρέπει να γίνουν βιβλίο, με έξοδα του Δήμου.
Τιμώντας κάποιον, δεν υποτιμούμε την αξία και το έργο, κανενός άλλου.
Δεν υπερτιμούμε όμως, θάβοντας και ΗΡΩΕΣ ζωής!
Αυτά από μένα, που πραγματικά με "διέλυσε" αυτή η ιστορία, απ' όλες τις πλευρές!
Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2014
Διευκρίνηση φωτογραφίας
Δεν κατέχω τα τεχνικά, (ρετουσαρίσματα, κ.λ.π. ότι μπορώ)επειδή με ρωτούν, κι εγώ ρώτησα και έμαθα, το κοριτσάκι, η Φωτεινή Αποστόλου που Έφυγε νωρίς, (το 1968) ήταν αυτό, με τα κατσαρά μαλλάκια, την κορδελίτσα και το πλατύ χαμόγελο... που απορώ, πώς έβγαινε!...
Πρέπει να ήταν πολύ ευτυχισμένη στον χώρο του σχολείου...!
Το άλλο το κοριτσάκι, το μελαχρινό, ήταν η δική μου αδελφούλα, η Βασιλική Δεσπότη - Σταματίου, η οποία, σίγουρα, στάθηκε πολύ πιο τυχερή στη ζωή, κι ας μην έμαθε κι εκείνη γράμματα... όπως και τα άλλα αδέλφια μου.
Η μόνη "τυχερή" απ' τα έξι αδέλφια, εγώ, χάρη στην βοήθεια εκείνων, γι' αυτό και γράφω πολλά!...
Πρέπει να ήταν πολύ ευτυχισμένη στον χώρο του σχολείου...!
Το άλλο το κοριτσάκι, το μελαχρινό, ήταν η δική μου αδελφούλα, η Βασιλική Δεσπότη - Σταματίου, η οποία, σίγουρα, στάθηκε πολύ πιο τυχερή στη ζωή, κι ας μην έμαθε κι εκείνη γράμματα... όπως και τα άλλα αδέλφια μου.
Η μόνη "τυχερή" απ' τα έξι αδέλφια, εγώ, χάρη στην βοήθεια εκείνων, γι' αυτό και γράφω πολλά!...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












