Πολλά τα γουρουνάκια!

Η αλήθεια είναι, πως τ' αγαπούσα πολύ τα γουρουνάκια!
Τα μικρά, όχι τα μεγάλα που ήταν πολύ βρωμιάρικα... και απαιτούσαν ρόμπες μακριές, γαλότσες, σκούπες και νερό και κούραση...
Μ' άρεσε να κρατάω το φανάρι, για να φέγγει ο στάβλος και να φέγγω την μάνα γουρούνα, όλη νύχτα, μέχρι να τα γεννήσει όλα!
Μ' άρεσε να ταίζω τα μικρούλια με μπιμπερό, όταν έπρεπε.
Μ' άρεσε και να τα χαζεύω, όσο ήταν μικρά.
Μ' άρεσε... ήταν οι κούκλες μου, στα 8 με 10.

Ευτυχώς!

Θυμίζει πίτα ολόκληρη και σκύλο χορτάτο, όλα καλά!

Η Καίτη Στάπα κοινοποίησε ένα σύνδεσμος.

13 ώρες ·

"ΤΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΦΑΓΕ" ΕΙΝΑΙ ΣΩΟ... διαβεβαιώνει ο φυσιοδίφης που τον κατάπιε το ανακόντα |...

"ΤΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΦΑΓΕ" ΕΙΝΑΙ ΣΩΟ... διαβεβαιώνει ο φυσιοδίφης που τον κατάπιε το ανακόντα

ploymistosnews.blogspot.com

Μου αρέσει! · · Κοινοποιήστε

Ελπίδα, αθάνατη!

Ζωάκι είναι, μα εκείνο ξέρει που θα βρει γωνιά, δική του, να καθήσει!
Της Κυριακής, στιγμή, κι αυτή!
Πόσο μεγάλη είσαι, ημέρα Κυριακή!!!

Κανείς!

Έχει κανείς αμφιβολία ότι βρισκόμαστε στα έσχατα; Ο γάμος γυναίκας με άλογο στη Δανία δημιουργεί δεδικασμένο…

Το ανώτατο δικαστήριο της Κοπεγχάγης αναγνώρισε το δικαίωμα 28χρονης ακτιβίστριας
να παντρευτεί το άλογό της δημιουργώντας δεδικασμένο και ανοίγοντας το δρόμο σε
γάμους ανθρώπων και ζώων σε όλη τη χώρα σύμφωνα με δημοσίευμα του worldnewsdailyreport.
Η  δικηγόρος στο επάγγελμα, επικεντρώθηκε σε ένα νομικό κενό
στους ευέλικτους νόμους της χώρας που αφορούν το sex. Eπικαλέστηκε ότι
η ίδια και ο «σύζυγός της»  Thorgen, ήταν τα θύματα του σπισισμού, μιας
προκατάληψης παρόμοιας με το ρατσισμό ή το σεξισμό.

Το βασικό επιχείρημα ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν ότι η ένταξη των ειδών
δεν έχει «ηθική σημασία».
«Οι διαφορές μεταξύ των ειδών μας, δεν μας καθιστούν εγγενώς διαφορετικούς.
Η αντιμετώπιση των ατόμων στηρίζεται στην ιδιότητα του μέλους της ομάδας
και όχι σε ηθικά άσχετες φυσικές διαφορές».
«Όταν η ζωοφιλία και η κτηνοβασία έχουν νομιμοποιηθεί σε μια χώρα, ανοίγει η πόρτα σε
όλα τα είδη των παρανοήσεων σχετικά με το νομικό καθεστώς των ζώων σε σχέση με τους
ανθρώπους υπό τους οποίους οι νομικές αρχές έχουν μικρό ή καθόλου έλεγχο», εξηγεί
ο παγκοσμίου φήμης ειδικός και νομικός σύμβουλος, James Cudwell.
«Η Δανία κατέστη η πρώτη χώρα που αναγνώρισε ως νόμιμο το γάμο ανθρώπων-ζώων,
μια θέση που μπορεί να οδηγήσει σε πολλά άλλα παρόμοια σωματεία στη χώρα»,
παραδέχεται ο Dan Jorgensen Υπουργός γεωργίας της Δανίας.
«Η χώρα μας έχει γίνει ένα hot-spot για  τουρίστες που επιδιώκουν την κτηνοβασία
τα τελευταία χρόνια και έχει δει αύξηση σε οίκους ανοχής με ζώα, ενώ η
κτηνοβασία απαγορεύεται σχεδόν παντού στην Ευρώπη. Πόσο καιρό θα
μπορούμε να επιτρέπουμε να αμαυρώνει τη διεθνή φήμη μας; »
ρώτησε το Κοινοβούλιο.
ereportaz.gr
πηγή

Η Ελπίδα η γάτα μας... Κρατούμενο 6

Της Ελπίδας μου, της γάτας μου! Κοντά μου πάλι, μα πού να προλάβω να τα πω;
***

6:50 Ξημέρωμα Σαββάτου!

Άσε, Ελπίδα μου, πουθενά δε χωράμε εμείς και η ιστορία μας!

Ζήλεψα την αγκαλιά σας, απόψε....!
Μόνο αυτό το "κράτημα", για τώρα!
Φρόντισε να σου φτάσει!
Μαζί θα "σκληραγωγηθούμε" σ' αυτή τη ζωή! Μαζί!
Ποιός, Άλλωστε σε έφερε στον δρόμο μου; ΠΟΙΟΣ;

Ξεψύχησε μόλις αποχαιρέτησε το αγαπημένο της άλογο

Η γεμάτη ευγένεια τελευταία επιθυμία 77χρονης καρκινοπαθούς

EMAIL

FACEBOOK

TWITTER

MORE

Το προσωπικό του νοσοκομείου Ρόγιαλ Άλμπερτ Έντουαρντ, στο Γουίγκαν της Βρετανίας, εκπλήρωσε την τελευταία επιθυμία 77χρονης ασθενούς, οργανώνοντας την επίσκεψη του αγαπημένου της αλόγου.
Η Σίλα Μαρς, δια βίου φιλόζωη, είχε υπό τη φροντίδα της 6 άλογα, τρία σκυλιά, τρεις γάτες, καθώς και άλλα ζώα, προτού ο καρκίνος την καταβάλλει. Ήταν ωστόσο ο Μπράουνεν, το άλογο με το οποίο έζησε επί 25 χρόνια εκείνο που ζήτησε να δει τελευταίο.
Όπως αφηγούνται οι νοσηλεύτριες του ιδρύματος, «Ο Μπρόουνεν προχώρησε με σταθερό βήμα προς τη Σίλα. Εκείνη του ψιθύρισε, το ζώο έσκυψε τρυφερά και τη χάιδεψε στο πρόσωπο, αποχαιρετώντας οριστικά την κυρία που το φρόντιζε».
Μέλη του προσωπικού αναλύθηκαν σε δάκρυα, ενώ δήλωσαν ότι η συμμετοχή τους στο συμβάν συνιστούσε «προνόμιο».
Ο Μπρόουνεν συνάντησε για τελευταία φορά τη Σίλα Μαρς τη Δευτέρα το απόγευμα. Νωρίς το πρωί της επομένης, η 77χρονη έφυγε από τη ζωή.
πηγή

Τι καλό!

Τι καλό!

Το τραγούδι του Λουκάνικου!

Το τραγούδι του Λουκάνικου!

Μουσική Στίχοι Ερμηνεία Χρήστος Δενδρινός
Ενορχήστρωση Άκης Μελής
Χρήστος Δενδρινός: https://www.facebook.com/christos.den...
Σελίδα:https://www.facebook.com/pages/Christ...

ΛΟΥΚΑΝΙΚΟΣ

Από κουτάβι αλήτευα στους δρόμους της Αθήνας,
ποτέ μου δε με φόβισε ο ήχος της σειρήνας.
Με τον Κανέλλο γαύγιζα για αυτά που ενοχλούσαν,
μα κάποιοι τύποι πιο εκεί μας παρακολουθούσαν.

Στα Εξάρχεια τριγύριζα την πείνα μου να κλέψω,
και κάτι όνειρα παλιά να θέλω να χωνέψω.
Και όπως καθόμουν αραχτός και χάιδευαν τα αφτιά μου,
είπα να κάνω αληθινά τα ψεύτικα όνειρά μου.

Μια νύχτα που κατέβαινα για βόλτα στην πλατεία,
είδα καπνό και κόσμο, μεγάλη φασαρία.
Σε αυτούς που ήταν απέναντι να θέλω να γαυγίζω,
μα πες μου γιατί ξαφνικά άρχισα να δακρύζω…

Κάνε μου νόημα σε ποιους θες να αγριέψω,
με κράνη που γυαλίζουνε απόψε θα παλέψω.
Κι αν όλα είναι ασπρόμαυρα, τα χρώματα χωρίζω,
για να μπορώ το αίμα σας και γω να ξεχωρίζω.

Δεν θέλω απόψε να κρυφτώ, δεν θέλω να σας χάσω.
Κι αν τρέχω λίγο πιο πολύ δεν θα σας προσπεράσω.
Μολότοφ δεν κρατάω εγώ μα ξέρω να γρυλίζω,
για ελπίδες και για όνειρα πάντα θα τους γαυγίζω.

Λουκάνικο με είπατε και έγινα πρώτη μούρη,
εξώφυλλο στο time για να μας φέρει γούρι.
Και όπως λοιπόν ξεφύλλιζα, σκυλίσια η ζωή μου,
σας γλύφω πάλι τις πληγές με την αναπνοή μου.


Και τώρα πια που έφυγα, μου λείπετε, και λείπω.
Τα όνειρά σας τα έχω εδώ, δεν τα εγκαταλείπω.
Μη τα πετάξετε ποτέ, μην γίνουν όλα ίδια,
οι σκύλοι δε μπορούν να βρουν όνειρα σε σκουπίδια.

Αντίο Λουκάνικε….

Spiros Makrigiannis

9 Οκτωβρίου στις 11:55 μ.μ. · Vólos ·

Ωδή σε ένα μαχητή...
Εσύ ήσουνα πάντοτε στην πρώτη τη γραμμή
ποτέ σου δεν φοβήθηκες εκείνες τις αρβύλες
κλωτσιές όσες κι αν έφαγες από μικρό παιδί
στεκόσουνα αγέρωχα ενάντια και σε ίλες…

Τα χημικά σε ζώνανε κι έπνιγαν την φωνή σου
όμως πίσω δεν έκανες ποτέ ούτε στιγμή
σε κάθε διαδήλωση έδινες την ψυχή σου
απέναντι στην κρατική την βία την ωμή …
Όλοι σε αναγνώριζαν και φίλοι και εχθροί σου
και έγινες μέχρι εξώφυλλο στα περιοδικά
στα πέρατα του κόσμου η φήμη η δική σου
χρονιάς προσωπικότητα έγινες μια φορά….
Για σένα κάποιοι γράψανε ακόμα και τραγούδια
κι άλλοι φιλμάκια έκαναν τα κατορθώματά σου
κι εκεί πέρα στο Σύνταγμα και δίπλα στα λουλούδια
φωτογραφίες βγάζανε όλοι την αφεντιά σου…
Μα τα σημάδια άφησαν πάνω σου δακρυγόνα,
χτυπήματα από τα κλομπ κι απ’ άρβυλα κλωτσιές
σιωπηλά αποσύρθηκες μια μέρα απ’ τον αγώνα
και χάθηκες δυο χρόνια κάπου σ’ άλλες γειτονιές…
Όλοι όσοι σε ξέρανε ρωτούσαν πια για σένα…
¨Τι να ‘γινε ο Λουκάνικος; Δεν είναι στην πλατεία…¨
Άνθρωποι που ερχότανε ακόμα κι απ’ τα ξένα
κι αυτοί να σε γνωρίσουνε να ‘χουν την ευκαιρία
Κοντά σ’ όποιον σε φρόντιζε πάντοτε με στοργή
και Θόδωρο σε βάφτισε όταν σε πρωτοβρήκε
σήμερα το αποφάσισες να φύγεις απ’ τη γη,
στων σκύλων τον παράδεισο τώρα η ψυχή σου μπήκε….
Αντίο Λουκάνικε….

Μου αρέσει!Μου αρέσει! · · Κοινοποιήστε

• 
  
• 

  Spiros Makrigiannis
  

  
  

  

  Χθες στις 12:06 π.μ. · Μου αρέσει! · 

*
*
 *

ΣΟΣ, Το ΆΛΟΓΟ....

SOS, Βολιώτες, αν δείτε το ΆΛΟΓΟ ΜΟΥ!.......

Δύσκολη φιλία...

Δεν θα ανεβάζω πολλές φωτογραφίες εδώ, αλλά επειδή είναι σημερινές, (Σαββάτου, δηλαδή), κι επειδή η γάτα μου η Ελπίδα ζει εδώ και ένα μήνα μακριά μας (μεγάλο πονεμένο κεφάλαιο), ήθελα ν' αφήσω στίγμα της εδώ, κι άλλη μέρα περισσότερα, στο blog Ανακύκλωση στιγμών.
Το σκυλάκι είναι ο Ουντεζάκος ο Β', γιος του Α΄ (άλλο πονεμένο κεφάλαιο!), προσπαθώ να μη "δεθώ" μαζί του, απεγνωσμένα! (αλλά δεν το βλέπω!)
... Τώρα... αν αυτοί οι δυο, θα καταφέρουν να γίνουν φίλοι, περίεργη είμαι! Η Ελπίδα τον φοβάται πολύ! Είχε ζήσει μόνο μαζί μας και τώρα είναι πολύ δύσκολο να συμβιώσει και με άλλες γάτες, πόσο μάλλον με σκυλί!
Είδωμεν!
Τα κοκόρια λαλήσανε εδώ και ώρα, ίσα που προλαβαίνω να κοιμηθώ, πριν ξυπνήσει η γειτονιά και μείνω άυπνη πάλι!

Σκύλος βοηθάει φίλη γάτα να γεννήσει!