"Για να μάθω γράμματα."

Αφήνω τα δικά μου. Άλλη στιγμή και άλλα.

Λογικό είναι, αφού πήγα να μάθω γράμματα κι εγώ και συνάμα να ταίζω γουρουνάκια και να καθαρίζω σταύλους, για δυο χρόνια, σίγουρα πήγαν και οι αδελφές μου, για πολύ περισσότερα χρόνια.
Η χιλιομετρική απόσταση και το λίγο που βρισκόμαστε, δεν έτυχε να συζητήσουμε λεπτομέρειες για τις εμπειρίες μας.

Με αφορμή  το θέμα μου, τις ρώτησα.

Ευτυχώς, η Βάσω, το κοριτσάκι δίπλα στην Φωτεινούλα, πήγε να δουλέψει σε σπίτι, μετά το σχολείο, και πέτυχε πολλή καλή οικογένεια, που είχε παιδάκια και έμεινε πολλά χρόνια εκεί. Μετά σπούδασε κομμωτική, δούλεψε και σε εργοστάσια, παντρεύτηκε, όλα καλά!

Θυμάμαι την σκηνή, που είχε έρθει να με δει στον Βόλο.

Περπατούσα μια μέρα, με μια γεμάτη τραμιτζάνα κρασί και την κρατούσα αγκαλιά, σα να ήταν μωρό, γιατί ήταν ασήκωτη για την ηλικία μου και για τα χιλιόμετρα που έπρεπε να την κουβαλήσω...

Μια κοπέλα περπατούσε πίσω μου και με φώναξε:
"Κοριτσάκι, πάω κι εγώ στον δρόμο σου. Να σε βοηθήσω;"
"Όχι! Μόνη μου."
"Πώς σε λένε;"
"Κατινάκι..."
"Πού μένεις;"
"Γιατί ρωτάς;"
"Γιατί; Είναι κακό; Να σε βοηθήσω θέλω. Δως μου την τραμιτζάνα, να μην κουράζεσαι..."
"Δεν κουράζομαι. Έχω συνηθίσει. Μπορώ."
"Κουβαλάς συχνά, κρασί; Ποιος το πίνει τόσο πολύ;"
"Ναι... Οι θείοι μου."
"Σε θείους σου μένεις; Πού είναι η μαμά σου;"
"Στο χωριό."
"Στο χωριό; Κι εσύ, γιατί είσαι εδώ;"
"Για να μάθω γράμματα."
"Πηγαίνεις σχολείο; Είσαι καλή μαθήτρια;"
"Είμαι..."
"Αδελφάκια άλλα, έχεις;"
"Έχω πολλά, αλλά δεν τα βλέπω. Είναι μακριά."
"Πού είναι;"
"Στην Αθήνα."
"Τ' αγαπάς;"
"Τ' αγαπάω, αλλά δεν τα βλέπω..."
"Περνάς καλά, εκεί;"
"Γιατί ρωτάς; Ο θείος δε μ' αφήνει να μιλάω."
"Σε μένα να μιλάς, γιατί είμαι η αδελφούλα σου η Βάσω και ήρθα να σε δω..."

Κι ύστερα, τέλος αυτή η ανάρτηση!

Ήταν μια πολύ όμορφη κοπέλα, με μακριά μαύρα μαλλιά!
Την πίστεψα αμέσως, ίσως γιατί το είχα ανάγκη.
Θα μπορούσε όμως και να μην ήταν, τώρα που το σκέφτομαι! 
 

Αστεράκια, η συντομία...

Πολλά ********* εδώ, ότι πολλά "Άλλα", λόγια, πήγαν εκεί!
Βγήκαν πολλά, αλλά, προέκυψε...

Πώς "αισθάνθηκες" Κατερίνα, ξεφυλλίζοντας την Θεσσαλία του 19...;

Πώς "αισθάνθηκες" Κατερίνα, ξεφυλλίζοντας την Θεσσαλία του 19...;

****
Το 1999 ξεφυλλίζοντας τα Ιερά Κειμήλια και αρχεία της Εφημερίδας Θεσσαλίας, που σήμερα έμαθα ότι δεν είναι προσβάσιμα πια, ούτε στους κατέχοντες "ειδική άδεια", όπως τότε, έννοιωσα, παρόμοια συγκίνηση με την σημερινή, ως προς την Ιερότητα του χρόνου...
1968 σήμερα, πολύ παλιότερες χρονολογίες, τότε.
Όχι όμως με την ένταση της αφής, εκείνων των φύλλων και τόμων, που τρύβονταν σε κάθε γύρισμα και έννοιωθες πως είσαι "φονιάς"!
Τα θέματα τότε ήταν εύκολα, το "κυρίως" σημερινό, μάτωνε από χίλιες πλευρές.
Τα άλλα θέματα μ' άγγιξαν στο γρήγορο, ως προς τους τίτλους, κ.λ.π. τα κράτησα φωτογραφικά και έφυγα.
Οι φυσικές, όσο και οι ψυχολογικές μου αντοχές, δεν έφταναν.
Μίσησα και αγάπησα, συγχρόνως και την φωτομηχανή μου.
Φυσικά και δεν ξεφύλλισα όλον τον τόμο!
Αυτά!

Είμαστε πολύ τυχεροί που μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στο παρελθόν, με την ευκαιρία αυτή που μας δίνει η Βιβλιοθήκη των Τρειών Ιεραρχών του Βόλου!

Το ότι πληρώνουμε, λογικό το βρίσκω, αρκεί να έχεις και τα κατάλληλα "όπλα", όμως, ώστε να κάνεις σωστή "δουλειά", είτε για προσωπική σου έρευνα, είτε του συνόλου!

Αυτά και πήγε 3:30 και επιτέλους, "άδειασα", την σημερινή μέρα!

Κι ύστερα, τριγύρω υπήρχαν Χριστούγεννα του 2014!

Χρόνια μας Πολλά και Καλά!

Χαρούμενες κι Ευτυχισμένες Γιορτές!

Η ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ - Η ΤΥΧΕΡΗ ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ!!!

Η ΣΤΗΛΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ - Η ΤΥΧΕΡΗ ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ!!!

...Δε θα με ρωτήσετε, ούτε που θα το φανταζόσασταν, άλλωστε...

Τα γενικά, στο "Πώς αισθάνθηκες Κατερίνα, όταν ξεφύλλιζες εφημερίδα του 1968;" (το έχω ξανανοιώσει, όταν, πριν το 2000, βοηθούσα έρευνες άλλων και συνάμα έψαχνα και τα ποδοσφαιρικά ενθύμια του άντρα μου, τα οποία και φυσικά, σταμάτησα.)
θα τα γράψω χαλαρά, σε άλλη ανάρτηση.
Την φρίκη που έννιωσα όμως, βλέποντας αυτό, θα την γράψω εδώ.
Το κείμενο δεν το διάβασα ακόμα, δεν ήταν εύκολο, ούτε τα γυαλιά, ούτε η μηχανή... κ.λ.π.

Η στήλη του παιδιού όμως, με την υπηρέτρια και την τυχερή, 3 οι βόμβες, δεν τις άντεξα!
Πόσο τυχερή;
Και το παιδί, στήλη στο θέμα "υπηρέτρια"!
Θεέ μου, ποια γεννιά τελικά, σκότωσε τα παιδιά της;
Διαβάστε το, αν μπορείτε, σηκώνω χέρια!

Οι δικές μου πληροφορίες για την Φωτεινή Αποστόλου

Οι δικές μου πληροφορίες για την Φωτεινή Αποστόλου

Βίωσα
Ήμουνα 7,5 χρονών, πριν φύγω για τον Βόλο. (1960)
Παίζαμε σχοινάκι στην αυλή με άλλα κορίτσια και πέρασε η Φωτεινούλα, απ' την αυλή μας, βιαστική.
Πρέπει να έγινε ή Παρασκευή 5 Απριλίου ή Πέμπτη του 1968.
Κάπου πήγαινε.
Μετά, ακούσαμε φωνές και γδούπους. Έτρεξε η μάννα και μεις. Ίσως και άλλες γειτόνισσες.
Η Φωτεινή κατατρυκυλούσε απ' τις πεζούλες της Μαίρης, δίπλα στο παρατημένο οικόπεδο του σπιτιού μας.
Η μάννα την πήρε σπίτι, την ξάπλωσε στο Καλό δωμάτιο... (δυο είχαμε, ούτε καμπινέ!), μαζεύτηκε κόσμος, γιατροί, αστυνομικοί.
Η μάννα ξημέρωσε στο τμήμα.
Εγώ έκλαιγα και "κοιμήθηκα" στην γειτόνισσα Θεία Θεονιώ.
Έκλαιγα και για την μάννα μου....
Δε μπορούσα να ξέρω πως πέθαινε η Φωτεινούλα!
Παιδί ήμουνα! Πού να το φανταστώ;
Μετά το έμαθα και μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω εκείνο το δωμάτιο και το κρεβάτι...
Πάντα θυμάμαι το γεγονός.
Πρώτες τότε πληροφορίες: Αυτοκτόνησε.
Που σημαίνει, δεν ήθελε να ζήσει σ' αυτή τη ζωή.
Το καλοκαίρι του 2014, προέκυψε να ρωτήσω και να μάθω διάφορα: φλου. Κάθε άνθρωπος και άλλες πληροφορίες.
Το βιβλίο του δασκάλου μου, Νίκου Διαμαντάκου, ήταν αφορμή να ρωτήσω περισσότερα.
Μια φωτογραφία με τον Πύργο Κωνσταντινίδη, που ανέβασε η συμμαθήτρια Μαρία Κουτσελίνη στο Φέις, που έδειχνε πρόσωπα, έγινε η αφορμή να μάθω κάποια πράγματα, να ρωτήσω αρκετούς και συνάμα να "ψάξω", μέχρι ένα σημείο, όμως, γιατί, δεν είμαι ερευνήτρια.
Το έκανα, μόνο για να εντοπίσω την ακριβή ημερομηνία, πράγμα που και πάλι, δεν κατάφερα!
Τότε, δεν υπήρχαν τηλέφωνα.
Μπορεί να υπάρχει μεγάλη απόκλειση "γεγονότος" και είδησης στον Τύπο, που τότε ήταν η εφημερίδα "ΘΕΣΣΑΛΙΑ".
Επίσης, τότε τα παιδιά σε μια σχολική τάξη, δεν είχαν την ίδια ηλικία, γι' αυτό και μπερδευτήκαμε, συζητώντας και ψάχνοντας.
Άλλα παιδιά πήγαιναν αργά στο Σχολείο, όταν το "ευννοούσαν" οι συνθήκες.
Άλλα κέρδιζαν χρονιά, λόγω μήνα γεννήσεως,
αλλά, και τσέπης.
Άλλα, πιο φτωχά, (ποιος να τα διαβάσει;) τα άφηναν δυο και τρεις χρονιές στην ίδια τάξη, "για να τα μάθουν καλά!"
Σ' αυτή την κατηγορία ανήκω κι εγώ, που έκανα δυο φορές την Β' Τάξη, μία στο χωριό και μία στον Βόλο!...
Μετά, πήρα μπρος!... Τα είχα μάθει καλά, αναγκαστικά! Οι στιγμές του διαβάσματος και τους Σχολείου, ήταν η παιδική χαρά μου!
Φαντάζομαι, της Φωτεινούλας!

Φλου, διάφορες πληροφορίες

Ο πατέρας της ο Οδυσσέας, ήταν πολύ σκληρός.
Το αλκοολικός, εξηγεί το γιατί.
Υπάρχει και στις μέρες μας.
Χτυπούσε την γυναίκα του, ακόμα κι εκεί, στα κτήματα, τους έβλεπε και κόσμος!
Χτυπούσε και τα παιδιά.
Άγριος.
Βρέθηκε με λεφτά, μετά τον θάνατο της Φωτεινής.
Δεν έδειξε να στεναχωρέθηκε.
Τα λεφτά τα επένδυσε στα χωράφια, κάτι φύτεψε. Δέντρα, δεν τα κρατάει όλα  το μυαλό μου.
Η ουσία ήταν αλλού.
Λίγοι ξέρουν, πως η Φωτεινή ήταν έγκυος.
Στο ψάξιμο που έκανα απόψε, δεν κατάφερα να βρω δημοσιευμένη την ιστολογική.
Οπότε, ποιος να τ' "ακούσει";
Ποιος να την "δεχτεί";
Η μόνη λύση για κείνη, ο θάνατος.
Κάποιοι λένε:
Βιαστής ένας συγγενής της.
Βιαστής ένας τυχαίος.
Βιαστής ο λόγιος.
Όποιος κι αν ήταν, εύχομαι οι βιαστές, να μην ήταν πολλοί!
Γίνεται πιο φρικτό!

Το ότι είχε ταλέντα, φαίνεται.
Το ότι ήταν όμορφη και αγγελική μορφή, φαίνεται.

Το αν η Κατίνα Κωνσταντινίδη - Χασάπη, την αγαπούσε πολύ και ήθελε να συνεχίσει το σχολείο, δεν φαίνεται...
Αν και, υπάρχουν και μαρτυρίες, της αδελφής μου, ότι ήταν πολύ καλή, αρχοντική κυρία!
Παίζεται η "όψη' που θα δεις.
Πολλοί την είδαν και κλαμμένη και να κάνει σκληρές δουλειές.

Αυτά. Αν θυμηθώ ή προκύψει κάτι και μάθω, συμπληρώνω.

Για μένα, κλείνει αυτό το κεφάλαιο.
Ξέρω πως την πραγματική αλήθεια, μόνο η ψυχή της την ξέρει, γι' αυτό και "σκοτώθηκα", μπορούσα, δεν μπορούσα, κινδύνευε η ζωή μου ή όχι, να προλάβω να την διαβάσω, προχθές, μαζί με την μάννα.

Αιωνία της η μνήμη και ελπίζω, ότι, αυτό το καθυστερημένο "ξύπνημα", μπορεί να γίνει δικαίωση της Φωτεινή, με πολλούς τρόπους.
Επιμνημόσυνη δέηση κάθε χρόνο για την ψυχή της, κοντά στην ημερομηνία που Έφυγε, όπου θα παρευρίσκονται και όλοι οι μαθητές, επίσημοι και το χωριό.
Άγαλμα προς τιμήν του παιδιού, ως Ηρωίδα του καταπιεσμένου πνεύματος, κ.λ.π.
Και άλλα πολλά, που ο Δήμος μας εκεί, ξέρει να κάνει, εφόσον η "γνώση" μας, τώρα, τόσο αργά, φωτίστηκε!
Εννοείται ότι οι εκθέσεις της και τα ποιήματά της, πρέπει να γίνουν βιβλίο, με έξοδα του Δήμου.
Τιμώντας κάποιον, δεν υποτιμούμε την αξία και το έργο, κανενός άλλου.
Δεν υπερτιμούμε όμως, θάβοντας και ΗΡΩΕΣ ζωής!

Αυτά από μένα, που πραγματικά με "διέλυσε" αυτή η ιστορία, απ' όλες τις πλευρές!

Διευκρίνηση φωτογραφίας

Δεν κατέχω τα τεχνικά, (ρετουσαρίσματα, κ.λ.π. ότι μπορώ)επειδή με ρωτούν, κι εγώ ρώτησα και έμαθα, το κοριτσάκι, η Φωτεινή Αποστόλου που Έφυγε νωρίς, (το 1968) ήταν αυτό, με τα κατσαρά μαλλάκια, την κορδελίτσα και το πλατύ χαμόγελο... που απορώ, πώς έβγαινε!...
Πρέπει να ήταν πολύ ευτυχισμένη στον χώρο του σχολείου...!

Το άλλο το κοριτσάκι, το μελαχρινό, ήταν η δική μου αδελφούλα, η Βασιλική Δεσπότη - Σταματίου, η οποία, σίγουρα, στάθηκε πολύ πιο τυχερή στη ζωή, κι ας μην έμαθε κι εκείνη γράμματα... όπως και τα άλλα αδέλφια μου.
Η μόνη "τυχερή" απ' τα έξι αδέλφια, εγώ, χάρη στην βοήθεια εκείνων, γι' αυτό και γράφω πολλά!...

"Η Φωτεινή στον τάφο" του Γιώργου Θωμά - Θεσσαλία 1968

Νεκρολούλουδα

"Η Φωτεινή στον τάφο" του Γιώργου Θωμά -
 Θεσσαλία 1968
9-4-1968

Φωτεινή Αποστόλου

"Αυτός ο θάνατος, πόσα δε μας διδάσκει..." Γ. Θ.

ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΘΑΝΑΤΑΤΟΣ ΝΕΑΡΑΣ ΥΠΗΡΕΤΡΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΑΓΟΡΑΝ - 1968

ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΘΑΝΑΤΑΤΟΣ ΝΕΑΡΑΣ ΥΠΗΡΕΤΡΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΖΑΓΟΡΑΝ

Εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Σάββατο 6 Απριλίου 1968

Υπηρέτρια 14 ετών: Φωτεινή Αποστόλου

υπερπροσπάθεια

Ετυμολογία

υπερπροσπάθεια < υπερ- + προσπάθεια

Ουσιαστικό

υπερπροσπάθεια θηλυκό

1. πολύ έντονη προσπάθεια, τόσο ώστε να εξαντλεί τις σωματικές και ψυχικές δυνάμεις αυτού που την καταβάλλει

****
Όπως τα λέει.
Έχω κάνει πολλές φορές στη ζωή μου, μα δυο, τόσο δυνατές μέσα σ' ένα 48ωρο και βάση του νέου κλονισμού υγείας που προέκυψε, είναι πολύ!

Σιγά - σιγά, χαλαρά, όσο μπόρεσα, όσο μπορέσω.

1

2

3

Ένα δάκρυ για την Φωτεινή Αποστόλου, σήμερα, τουλάχιστον!

Ένα δάκρυ για την Φωτεινή Αποστόλου, σήμερα, τουλάχιστον!

Διάλογοι τηλεφωνικοί

Μάγδα Αγγελέτου

"Ξέρεις, Κατερίνα, έχω το 26 Τεύχος του περιοδικού Μακρινίτσα, του Αύγουστου του 2001, έχει μέσα άρθρο του δασκάλου μου Γιώργου Θωμά, με τίτλο "Όταν τραγουδούσαμε, μαθητές και δάσκαλος, Το καλύβι του Δροσίνη." Έχει φωτογραφία της τάξης μας μέσα και κάποιες εκθέσεις. "Έχει έκθεση και ποίημα της Φωτεινής Αποστόλου, φαίνεται και η Βάσω η αδελφή σου, και σκέφτηκα να το χαρίσω σε σένα, για συναισθηματικούς λόγους, στο χαρίζω, έτυχε να έχω δυο, μπορείς να το κρατήσεις!"
10:28
Αυτά είναι. Μόλις έκλεισα το τηλέφωνο απ' το συγκινητικό δεύτερο τηλέφωνο της αδελφής.
Έψαξα, βρήκα...
Τά 'παμε...

Τι να περιγράψω, για το μεγαλείο της Μάγδας;
Για το δικό της ταλέντο;
Τίποτα.
Δεν προλαβαίνω.
Παγκόσμια μέρα του παιδιού σήμερα, περίεργο, δεν άκουσα κάτι στη γύρα, ίσως δεν συμπέσαν οι στιγμές μου, ας είναι!

Δικό μου στίγμα, σ' ένα κοριτσάκι που Έφυγε νωρίς, γιατί η ζωή στάθηκε πολύ σκληρή μαζί της, κι ίσως θα έπρεπε να είναι το Μόνο πρώτα τιμόμενο πρόσωπο στο χωριό μας, πολύ προ πολλού.

Δίνω στοιχεία, Αλέξανδρε Καπανιάρη, φίλοι Ζαγοριανοί, μάθε τε να ψάχνετε και να τιμάτε!
Σήμερα η μέρα του παιδιού, κανένα παιδί στον τάφο, κανένα παιδί χωρίς γράμματα, κανένα παιδί, χωρίς χαμόγελο και ελπίδα!
Πολλά τα παιδιά, σε ΟΛΟΝ τον κόσμο!
Εμείς, έχουμε μεγάλη ΗΡΩΙΔΑ!
Ένα, δυο, γεγονότα "μιλούν"!
Οι αδικημένες ψυχές, όμως, δεν μπορούν να περιμένουν την έρευνα!
Περιμένουν κεράκι, δικαίωση, παραδείγματα προς αποφυγήν, κ.λ.π.

Πάμε φώτος, κι ας είναι, όπως είναι!
Μεταλαμπαδεύονται οι σκυτάλες, τρέχουν, δεν έχουν σημασία τα χέρια... αλλά, ποιος βγήκε πρώτος, για να μείνει στην Ιστορία του χωριού μας, επειδή "θυσιάστηκε" γι' αυτό!

Για μένα, πρώτη και αδικαίωτη, στους τιμόμενους συγγραφείς και ποιητές του χωριού μας, ήταν
η Φωτεινή Αποστόλου και μετά, όλοι οι άλλοι.

Υγ.1 Ευχαριστώ, πολύ, Μάγδα! (Δε σε βρίσκω στο τηλέφωνο.)
Υγ.2 Ευχαριστώ, πολύ, αδελφή!
Υγ.3 Γιώργος Θωμάς; Μεγάλο Κεφάλαιο!
Να είναι γερός!

"Σήμερα περάσαμε μια ώρα, μια αξέχαστη ώρα μέσα σ' ένα χτίσμα γεμάτο από ιστορία και παρελθόν." 
συγγραφέας - Φωτεινή Αποστόλου


"Ενα δάκρυ κατρακυλάει απ' το μάτι
για τούτο το έρημο το καλυβάκι..." 
ποιήτρια - Φωτεινή Αποστόλου

Υποσέλιδες σημειώσεις

(4) Πολύ συγκινητική και ακραία δραματική η περίπτωση της μαθήτριάς μου Φωτεινής Αποστόλου. Σε ένα άλλο τεύχος της μαθήτριάς μου Φωτεινή Αποστόλου.
Σε ένα άλλο τεύχος του περιοδικού μας, ίσως στο επόμενο, αξίζει να τη δούμε.
Πρόχειρα πάντως παραπέμπω στο δημοσίευμά μου
"Η Φωτεινή στον τάφο" στην εφημερίδα

Η "Θεσσαλια" της 9.4.1968
Γιώργος Θωμάς - Δάσκαλος

"Αι υπηρέτριαι"

"Αι υπηρέτριαι"

'Ενα λεπτό κεφάλαιο απ' την ζωή πολλών γυναικών, άρχισε να λέγεται και να γράφεται...
Η Ελληνίδα υπηρέτρια στα Ελληνικά σπίτια ή στο εξωτερικό, σίγουρα, έχει πολλά να θυμηθεί, ίσως, όμως, ποτέ μην τα γράψει!
Γι' αυτό είμαστε εδώ, μερικοί εθελοντές, ως προς "δικαίωσιν"!
Δεν χρειάζονται πραγματικά ονόματα, μόνο πόλη, φτάνει!
Η ζωή της Ελληνίδας πια, έχει εξελιχθεί, άλλαξαν οι ρόλοι της παλιάς εποχής και προσλαμβάνουν  αλλοδοπές υπηρέτριες που τις αποκαλούν: μπέιμπυ σίτερ, γυναίκα, βοηθό, και άλλα.
Κι εκείνες, σίγουρα, πολλά θα έχουν να πουν!
Γύρω μας βρίσκονται, μιλούν Ελληνικά, γράφουν, συζητάνε, ότι μαθαίνω, θα το φέρνω εδώ, ξεχωρίζοντας τα κεφάλαια.
Ήδη, με μια μικρή αναζήτηση στο γκουγκλ, πέτυχα παράπονα αφεντικών!
Και είναι, ΕΔΩ! (Πηγές που επιτρέπουν την αντιγραφή, θα φέρνω και τα κείμενα ολόκληρα, για να μην ταλαιπωρείται ο, (η) αναγνώστης, (α), από πάσα σε πάσα.

Είναι μια "Καλή αρχή", μετά την δική μας!... (φίλων και συμμαθητών)

Όσές (και όσοι) γνώστες ή παθώντες, γράψ'τε!
Δεν είναι ανάγκη να έχετε μπλογκ. Η ρύθμιση δέχεται και αγνώστους, απλά, θα κάνετε λίγη υπομονή, μέχρι να το δω και να γίνει η έγκριση.
Μπορείτε να γράφετε, σαν υπογραφή σταθερή, ένα ψευδώνυμο, ώστε να ξέρουν όλοι, σε ποιον απευθύνονται, για να μη γίνεται μπέρδεμα με το "ανώνυμος" και "ανώνυμος".
Συνάμα, θα γράφω κι εγώ ιστορίες που ξέρω ή μαθαίνω, κι όλες αυτές μαζί, ίσως χρησιμεύσουν στην ψυχολογία, στην έρευνα, στην ιστορία, κανείς, δε μπορεί να ξέρει, που ακριβώς!
Τις Ελληνικές ταινίες, μόνο να θυμηθούμε, φτάνει!
Υγ. Εννοείται, ότι θα χαρώ, αν με ενημερώνετε με λίνκς, για αναρτήσεις άλλων, επί του θέματος!

Πάμε, κι ότι προκύψει!
Αν και βιαστικά, εγώ, μια αρχή, την έκανα! Όπου φτάσει!
Θα το ξεκινούσα στο Φεις, αλλά εκεί, αφού μού έσβησαν "εν μία νυκτί", δουλειά 3 χρόνων, και ενθύμια 5000 φίλων, τότε κατάλαβα καλά, πως εκεί, δεν είναι χώρος "επένδυσης", για ύλη που αξίζει να μείνει. Γι' αυτό και πολλές φορές, μεταφέρω "ύλη" εδώ!
Τα μπλογκς όμως, είναι εγγύηση!
Μάρτυρες τα τόσα μπλογκ μου και οι ημερομηνίες τους!

Ενθύμια από πολλές πλευρές...

 

Φωτογραφίες Χρονολογίου

Μαρία Κουτσελίνη ΠΥΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ!!!!!!!!!!!!! Δεν μου αρέσει · · Να μην λαμβάνω ειδοποιήσεις · Κοινοποιήστε · 4 Οκτωβρίου · Τροποποιήθηκε