Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ - ΠΡΟΕΚΥΨΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ - ΠΡΟΕΚΥΨΕ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014

Κρατούμενο, λέει!

Βρε, ντε, να βγει η "καρβούνα", τίποτα! Βρε, ήρθε ο Δεκέμβρης! Έχει χαρές, έχει στολίδια, έχει λαμπάκια, κόλλησα! Ένα πόδι μένει ακόμα πίσω... Αν δεν αλλάξουν τα δεδομένα, δύσκολο να ξεκολλήσω!
Τα λέμε, μόλις "κάτι" με σπρώξει μπροστά!
"Μόλις"! Τι θα πει;
Και σ' αυτό κόλλησα, εδώ και μέρες!
"Θα μού περάσει"!...
Σ' αυτό να δεις, κόλλημα!
Όχι, άλλη καρβούνα!
Λευκό της χαράς, ψάχνω!
Μόλις το βρω, θα σας το φέρω!
Να κι οι καμπάνες της γειτονιάς, στο γρήγορο!
Σταυρός και βγήκαμε!

Δείτε περισσότερα
Physical movement translated into symmetrical charcoal drawings
culturainquieta.com

Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2014

Κράτημα της χθεσινής μέρας,




με όλους τους τρόπους.
Αυτό σημαίνουν για μένα τα βιντεάκια μου.
Να "κουμπώνουν" όλα μαζί, με οπτικο -μουσικούς κωδικούς, χωρίς πολλά πολλά λόγια, να λένε και να θυμίζουν σε μένα πολλά και στους άλλους, ότι εκείνοι θέλουν, αγγίξει ή αρέσει.
Το πρόγραμμα που δουλεύω (και ξέρω), "κουράστηκε", δεν αποδίδει σωστά τον ήχο, ελπίζοντας ότι είναι κάτι που διορθώνεται εύκολα στο μέλλον και πως δεν προσβάλλω κάθε φορά,τις τιμώμενες επιλεγμένες μουσικές ή φωνές, που με καλύπτουν ή με "ντύνουν", στο κάθε βίντεο που όλο και τα λιγοστεύω...

Μια μίνι μετάφραση:
Ο κήπος μου, σταθερή στάση φεύγοντας ή γυρίζοντας απ' τις εξωτερικές δουλειές μου, για Χ λόγους.
... Γυρίζοντας, δυο βήματα, κατεβασμένο κεφάλι και ηθικό, κι ένα μπορντό φανάρι στα χαμηλά, με συγκλόνισε!
Για δεκαπέντε και περισσότερα χρόνια πορτοκαλί, πότε ψηλά, πότε στο ύψος μου, πότε βγάζοντάς μου τα μάτια, για να περάσω, πότε στα χαμηλά, πάντα πορτοκαλί!
Αυτό το παράριζο, αυτό το χρώμα που γιάλυζε, μα δεν το έπιασε ο φακός της μηχανής μου, πότε άνθισε, τι ήθελε να πει... εκεί στα χαμηλά, ακόμα κι εγώ, το μεταφράζω!
Ας είναι για Καλό!
Συγκλονισμένη.

Υγ. Το βιντεάκι το έκανα απόρρητο, να μην "αδικώ", ταλαντούχο ανερχόμενο τραγουδιστή, όλα κι όλα!Δεν είχα, δεν έχω τέτοιες προθέσεις, ούτε ποτέ θα έχω, τέτοιες προθέσεις!


Ο τυμβωρύχος - 1996  




Στίχοι:  
Κώστας Λαχάς
Μουσική:  
Θάνος Μικρούτσικος

Τα λόγια μου της νύχτας μετανάστες
σε δρομολόγια χωρίς επιστροφή
άσ’ τις πλατείες να βογκούν σου λέω άστες
ίσως με βρεις μες στην επόμενη στροφή

Στενεύουν τα περάσματα
οι φίλοι μου φαντάσματα
κι η πόλη μοιάζει γενικώς
τάφος οικογενειακός

Ένας Στρυμόνας και βουλιάζω στα νερά
όπως ψαράς μέσα στη λάσπη της Κερκίνης
οιωνοσκόπος με σημάδια φανερά
χάθηκα πάλι μες στο πρόσωπο εκείνης

Στενεύουν τα περάσματα
οι φίλοι μου φαντάσματα
κι η πόλη μοιάζει γενικώς
τάφος οικογενειακός

Ματώνει στα Κυβέλεια η οθόνη
κι εγώ ρεμβάζω σε πεδία αχανή
στο Μιραμάρε κολυμπούσες πάντα μόνη
και ο Ματθαίος έχει χρόνια να φανεί

Στενεύουν τα περάσματα
οι φίλοι μου φαντάσματα
κι η πόλη μοιάζει γενικώς
τάφος οικογενειακός



Η Ελπίδα η γάτα μας... Κρατούμενο 6

Της Ελπίδας μου, της γάτας μου! Κοντά μου πάλι, μα πού να προλάβω να τα πω;
***

6:50 Ξημέρωμα Σαββάτου!

Άσε, Ελπίδα μου, πουθενά δε χωράμε εμείς και η ιστορία μας!

Ζήλεψα την αγκαλιά σας, απόψε....!
Μόνο αυτό το "κράτημα", για τώρα!
Φρόντισε να σου φτάσει!
Μαζί θα "σκληραγωγηθούμε" σ' αυτή τη ζωή! Μαζί!
Ποιός, Άλλωστε σε έφερε στον δρόμο μου; ΠΟΙΟΣ;





Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

Λευκό


ΣΟΚ!

Χαζομετάνοιωσα λίγο με το βιντεάκι που το έκανα δημόσιο και πήγα να το δω, ν' αποφασίσω...
Διακοπές ήταν, χαρούμενη ήμουνα, ναζιάρα βγήκα...
Τύφλα νά 'χουν τα φωτομοντέλα!
Πέρασαν δυο χρόνια, σα να μην είμαι εγώ, έτσι ένιωσα.
Κι εκεί που τελείωσε και έκλεινα προς απόρρητη μεριά, βλέπω στο τέλος, την εικόνα του Αγίου Εφραίμ, απ' το Μοναστήρι του!
"Έλα, Άγιε Εφραίμ, θα το κρύψω, μη με μαλώνεις!..." του είπα από μέσα μου!
Του χαμογέλασα, χωρίς να πατήσω να δω το βιντεάκι που μου πρότεινε η οθόνη, μετά το τέλος του δικού μου βίντεου.
"Δε θέλω να μπω σε ψαλμωδίες τέτοια ώρα..." του είπα από μέσα μου, ενώ αμέσως, μετανοιωμένη γι' αυτή την σκέψη μου, πάτησα το κουμπί, κι εκεί, έπαθα!

"Δεν το συζητάμε", που λέμε τελευταίως με τον γιο μου!
ΣΟΚ, ακόμα και στην μουσική, και άλλα...
Καληνύχτα, Καλημέρα, διαλέχ'τε!
Δεν διορθώνω, τίποτα!
Αν ήθελε Εκείνος, θα μ' εμπόδιζε από νωρίτερα...
Δεν καταλαβαίνω!

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2014

Σήμερα που έγινε χθες, κάποιες εξηγήσεις για you tube

Σήμερα... μου βγήκε η ψυχή!
Βρήκα τυχαία τον τρόπο, με αφορμή τον Άγιο Εφραίμ και τα λάθη της άγνοιάς μου, αλλά και του ίντερνετ, κι είπα, να παιδευτώ, να προσπαθήσω, να τα κάνω σωστά...
Ξεκίνησα μ' αυτό το τραγούδι, το "σήμερα" (που έγινε διαρκείας - από πολλά σήμερα, έφτασα 54) και με το "Η στιγμή που περνάει και χάνεται".
Μουσική και Στίχοι του Σταμάτη Σπανουδάκη.
Τον τραγούδησαν πολλοί, δεν είναι να σταθώ ακόμα, στους τραγουδιστές!
Θέλω πολλά ψωμιά, πολύ χρόνο και κότσια, δεν προλαβαίνω!
Αυτά τα δυο κομμάτια, τα λατρεύω, γι' αυτό και τα έχω κάνει βιντεάκια, πολλές φορές!
Μόνο, που δεν ήξερα τον τρόπο, να τα κάνω σωστά.
Κι ακόμα, δεν ξέρω!
Αν υπήρχαν πραγματικοί εθελοντές, θα με είχαν βοηθήσει, τόσα χρόνια...
Δεν με πειράζει, όμως κι ας ΠΟΝΑΕΙ!
Είδα απόψε τα "κατορθώματά" μου και πανικοβλήθηκα, για άλλη μια φορά!
Πολλά τα ΛΑΘΗ μου, μεγάλες οι ελλείψεις μου...
Αν δεν τα έκανα, δε θα μάθαινα όμως, δεν θα εκφραζόμουνα, ούτε θα βρισκόμουνα στην γύρα.
(Είμαι μεγάλο κεφάλαιο, δεν το συζητάμε!)
Ωστόσο, επειδή για άλλη μια φορά ξημέρωσε και είμαι άυπνη και πολύ κουρασμένη και άρρωστη (μην το ψάχνετε!) θέλω μόνο:

ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ "ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ", ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΜΟΥ, ΑΠ' ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ , ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ, ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΥΣ και ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ!

ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΘΕΣΗ ΝΑ ΑΔΙΚΗΣΩ, ΚΑΝΕΝΑΝ! (Αντιθέτως, μάλιστα!)

ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΑΜΕΙΞΗ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΕΚΑΝΑ ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ!

ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΛΕΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ!

ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΥ, ΤΑ ΕΝΩΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, κι αυτό, λέει, ΚΑΤΙ!

ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΤΙΜΑΩ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ!

ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΟΛΟΥΣ, ΠΟΥ ΑΠΑΛΥΝΑΝ Τ' ΑΥΤΙΑ, ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ!

ΠΩΣ, ΑΝ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΟΛΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΟΥ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΠΟΥΝ!

Είδα απόψε πολλά βιντεάκια μου με κόκκινο και στεναχωρέθηκα πολύ!
Δεν ήξερα πως να απαντήσω στις ειδοποιήσεις,(δεν τις μάθαινα κιόλας, εγκαίρως, κάποιους κωδικούς τους έχω χάσει, δεν προλάβαινα, ανακατεύτηκα με τόσα πολλά! όλοι "μαστόρια" γίναμε, με πρώτη και καλύτερη εμένα!) δεν τα πρόλαβα και έληξαν, απορρίφθηκαν ή καταργήθηκαν.

Ξέρω, πως αν τα διέγραφα όλα, θα ήταν το καλύτερο!

Μα, δεν είναι κρίμα;

Χρόνια ξενύχτια! Ώρες ατέλειωτες, χαμένες απ' την ζωή μου!

Κι απ' ότι είδα, κάποια άρεσαν!

Κι όχι γιατί ήξερα και τα έκανα καλύτερα, απλά, πέτυχαν!

Εγώ, όμως, νοιώθω πως απέτυχα... εφόσον, κατά καιρούς, έχω δεχθεί παρατηρήσεις, κι εφόσον βλέπω και η ίδια, τα λάθη απ' τις γνώσεις μου και απ' την βιασύνη μου, να τα προλάβω, ΟΛΑ!

ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΩ! Δικό μου το πρόβλημα ή το λάθος, που δεν έγραψα στιγμές μου στο χαρτί (όπως έκανα παλιότερα - ανάγκη έκφρασης - πριν την εποχή του ίντερνετ) και τις κωδικοποίησα εν συντομία στο you tube, ελπίζοντας, πως στα γεράματα... (ποιος θα προλάβει να τα δει και αυτά και τα βίντεο, ένας Θεός, ΜΟΝΟ, ξέρει!) βλέποντάς τα, θα θυμηθώ και στιγμές που δεν φαίνονται στις εικόνες μου και που θα ήθελα να γράψω...

Εννοείται, πως όλες οι φωτογραφίες είναι δικές μου, εκτός από 5, έστω 10 βιντεάκια!
Ευτυχώς, γιατί τότε, θα έπρεπε να ζητήσω "Δημόσια Συγγνώμη" κι απ' τους φωτογράφους, ζωγράφους, κ.λ.π.

Όσον αφορά τα μαγνητοσκοπημένα βιντεάκια μου, πάλι, τα έκανα, νομίζοντας πως βοηθάω πράγματι, άλλους! Για να θυμούνται εκείνοι, κι όχι εγώ! Για να τους δουν κι άλλοι, να τους μάθουν, να τους αγαπήσουν! Προέκυψε από δικό μου απωθημένο, που έχω μόνο δυο φωτογραφίες του πατέρα μου και μετρημένες απ' την μάννα μου, πολύ λιγότερες, δε, απ' τα  αδέλφια μου και τον εαυτό μου, μέχρι που απέκτησα δική μου μηχανή. Ολόκληρο βιβλίο κυκλοφόρησε απ' το χωριό μου, την Ζαγορά, του Κώστα Ρούσση,
και λόγω της φτώχειας μας, η οικογένειά μου, ήταν λες και ήταν ανύπαρκτη, με έξι παιδιά!
Έτσι πάει, όταν όλα πληρώνονται! Γι' αυτό λοιπόν, εγώ, ότι κάνω, το χαρίζω, από δικό μου μεράκι! Μη με κατηγορείτε και γι' αυτό, δεν μπορώ να το αντέξω, πραγματικά!  

Και κυρίως, δεν κινδυνεύει η εικόνα σας, από κανένα κακκώς κατσκευασμένο τεχνικά, βίντεο! Για να ασχοληθώ μαζί σας, για να είμαι εκεί, στην χαρά σας, σημαίνει πως, την εικόνα σας, όσο και τα ταλέντα σας, εγώ τουλάχιστον, τα αναγνωρίζω! Μη μου την χαλάτε, λοιπόν, ασχολούμενοι με τα "μικρά". (Αν και αποφάσισα να αλλάξω τακτική, ακόμα και απέχοντας, για να βρω χρόνο για τον εαυτό μου. Πολύ με παραμέλησα και δεν πάει, άλλο! Θέλω να προλάβω πράγματα και ο χρόνος τρέχει σα νεράκι! Δεν πουλιέται, δεν αγοράζεται, δεν επιστρέφεται, δυστυχώς!)  

Φυσικά και δεν ήθελα να "κλέψω" την ΔΟΞΑ, κανενός!
Αν την ήθελα πραγματικά και την άντεχα, νομίζω... θα την έβρισκα με άλλον τρόπο. (Αν και την είχα και την έχασα εδώ, για να μην πω, την έδιωξα από μόνη μου, γιατί οι εποχές δεν είναι "καθαρές" και δεν μ' αρέσει!Ανήκω στις εξαιρέσεις, δηλαδή, στους ανθρώπους που μίσησαν και τα δυο, μεταξύ χρήματος και δόξας. Ναι, ξέρω, την ήθελα άλλες εποχές, με την αξία μου, κι όχι με ξένες πλάτες, ούτε από κολλητούς ! Ιδιαίτερα απ' τα βιντεάκια, αν ήμουνα τύπος που δεν κρύβομαι, θα υπέγραφα: "Άγνωστος χ". Δεν είμαι, όμως, γι' αυτό, άρχισα πια, να εξηγούμαι, για να μην παρεξηγούμαι... (Κάποιοι νομίζουν πως πληρώνομαι κιόλας, κι αυτό με εξοργίζει, αφάνταστα!)

Θα μπορούσα να γράψω σελίδες, να εξηγήσω, τουλάχιστον, για να εκτονωθώ, αλλά έχω πιο επείγοντα θέματα, δυστυχώς!

Καταλαβαίνω πολύ καλά, τι θα πει: Πνευματικά δικαιώματα!
Ξέρω καλά, πως περισσότερο έχουν αδικηθεί οι μουσικοί, οι συνθέτες και οι στιχουργοί, για να μην πάω σε άλλα "πνευματικά" και ξεφύγω απ' το θέμα του you tube. Ούτε να το γράψω, δεν μου είναι εύκολο! Δεν ξέρω ξένες γλώσσες.... κ.λ.π.

"ΔΕΝ ΗΞΕΡΕΣ! ΔΕΝ ΡΩΤΑΓΕΣ;" θα μου πείτε και ΚΑΛΑ, θα κάνετε!

Εν ολίγοις, όσον αφορά τα πάνω από 2000 βιντεάκια μου, όποιον τον θείγω, να μου πει, να το κλείσω.

Αν μαζευτούν πολλά πράπονα, μη έχοντας χρόνο και χρήμα (να πληρώσω κάποιον να μου τα διορθώσει), ευχαρίστως να διαθέσω ένα μήνα ακόμα απ' την ζωή μου, να τα κλείσω ένα -ένα ή στην χειρότερη, με διαγραφή των καναλιών, πράγμα που δεν θα ήθελα, γιατί δεν διαγράφονται έτσι εύκολα 8 χρόνια ζωής, στον ιντερνετικό αέρα!

Από κάποιους που πραγματικά δέχτηκα παρατήρηση και στεναχωρέθηκα πολύ, γιατί είναι ΩΡΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ και στην ψυχή, παραδέχομαι αφάνταστα, τον μουσικοσυνθέτη και στιχουργό, Κύριο Σταμάτη Σπανουδάκη!

Κανέναν άλλο, ούτε άσημο, ούτε διάσημο!
Ακόμα και η παρατήρηση ή η απαίτηση, θέλει τον τρόπο της!

Επιμένω να πιστεύω, πως, αν είσαι ηθοποιός, τραγουδιστής, πολιτικός και δεν σ' αρέσει κάτι που κράτησε μια  τυχαία κάμερα, (π.χ. δεν έπαιξες καλά, δεν τραγούδησες σωστά, κ.λ.π.), τότε οφείλεις να καθίσεις σπίτι σου ή τουλάχιστον, να το διορθώσεις! Κυρίως όμως, οφείλεις να το δεχθείς! Συνέβη, πέρασε, πάμε παρακάτω, δε σου φταίει ο άλλος που σε τίμησε, χάνοντας πολύτιμο χρόνο απ' την ζωή του!

Με ρωτάνε συχνά, "αν είμαι δημοσιογράφος".
"Όχι" τους απαντάω, αν και ήθελα κάποτε, αλλά οι ψήφοι της οικογένειας και της πρώην δουλειάς μου, ήταν αρνητικοί. Το είχα όμως το "μικρόβιο", γι' αυτό και βρέθηκα συνταξιούχα στα 40 μου. Ενοχλούσα... όχι όμως, όπως "ενόχλησα" εδώ, στο ίντερνετ!  Εδώ νομίζω πως βοήθησα πολύ, κάποιους από σας, είτε το παραδεχτείτε, είτε όχι!

Αυτά και με πολλή αγάπη! Εκ βαθέων, γιατί ΠΝΙΓΗΚΑ!

Χίλια "Συγγνώμη", Κύριε Σταμάτη Σπανουδάκη! Θα είστε ο πρώτος που θα διορθώσω τα βιντεάκια μου, γιατί παραμείνατε ψηλά στην υπόλειψή μου, άσχετα αν εξαφανίστηκα, επειδή σας "ντρεπόμουνα" και δεν "φαίνεται" ότι είμαι "φίλη" σας, στο Φέισμπουκ!

Μάθαινα αρκετά απ' τα "νέα" σας και σας εύχομαι ολόψυχα:

"Καλές εμπνεύσεις και Καλή Συνέχεια!"

Υγ. 1 Έτυχε να μάθω τον τρόπο διορθώσεων, σήμερα, γι' αυτό και οι εξηγήσεις!
Υγ. 2 Θα δημοσιεύσω την ανάρτηση, αύριο όμως, θα επιμεληθώ καλύτερα το κείμενο, όσο μου επιτρέπουν τα "γράμματα" που έμαθα... και ο πιεσμένος χρόνος μου.

Πάμε μ' αυτή την ανθισμένη σκάλα της Μακρυράχης που τόση ώρα ήταν φορτωμένος ο καίρσορας και που τελικά, αν και παιδεύτηκα ώρες, δεν μπόρεσα να το πετύχω σωστά!


Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014

Τι βρήκα!

Το ποτάμι, πίσω δε γυρνάει...
Εκεί που ενώνεται το Χορευτό με το Γηροκομείο!
Α, ρε παππού, τι μού κάνεις!
...Διαλυμένη. Όχι άλλο!
Κι ο πρωταγωνιστής καθρέφτης!

 

Προέκυψαν...

Ανέβηκαν και οι φωτογραφίες, ωραία!
Εν ολίγοις:
Το αγριοκυκλάμινο ήταν μέσα στην αζαλέα, από τότε που την αγόρασα, εδώ στον Βόλο, εδώ και κάποια χρόνια.
Στο μπαλκόνι μου, σταθερά ανθισμένο και κρυμμένο, ακόμα και εκτός εποχής, μου δίνει χαρές και κουράγια!
Η αφηρημένη τέχνη που βλέπετε, είναι το ξύλο της προέκτασης της τραπεζαρίας της κουζίνας που την κράτησα έτσι, για ενθύμιο! Έτσι, για να ενώνει "ζωγραφικές" (και φτώχειες) παλιές, με καινούργιες. (Περισσότερα στην ανάρτηση "Δικαίωμα")
Ο πράσινος κουμπαράς που έτυχε να είναι εκεί δίπλα, δεν είναι για λεφτά, παρά μόνο για μια κάρτα κωδικού με προσφορές, για την δουλειά του άντρα μου.
Τον Άγιο Εφραίμ, δεν το έψαξα, Εκείνος, με έψαξε! Πρώτα ήρθε στ' όνειρό μου και μετά έμαθα, Ποιος είναι! (Περισσότερα ΕΔΩ)
Το βιβλίο του πεθερού μου, "Για σένα χόρευαν τα πουλιά πατέρα", είναι αφιερωμένο σ' Εκείνον, γιατί, πολλά τα θαύματά Του, ΚΑΙ τότε!(Είχα ένα μπλογκ, κάποτε, εδώ)

Σελ. 6 "Τούτο το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Θαυματουργό Άγιο Εφραίμ της Νέας Μάκρης"

...Ε.. Τα μάζεψα όλα μαζί σήμερα και τα φωτογράφησα! Όλο δουλειά, δουλειά, δε βγαίνει!

Υγ. Κι όλα αυτά, προέκυψαν! Καμία σχέση με το να "ξυπνήσω" το βιβλίο ή να ταράξω, κανέναν!